N37 Zaburzenia cewki moczowej w przebiegu chorób sklasyfikowanych gdzie indziej
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- N37.0 Zapalenie cewki moczowej w przebiegu chorób sklasyfikowanych gdzie indziejEN: Urethritis in diseases classified elsewhere
-
Kandydozowe zapalenie cewki moczowej (B37.4†)
EN: Candidal urethritis (B37.4+)
-
Kandydozowe zapalenie cewki moczowej (B37.4†)
- N37.8 Inne zaburzenia cewki moczowej w przebiegu chorób sklasyfikowanych gdzie indziejEN: Other urethral disorders in diseases classified elsewhere
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu N37 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
| Procedura | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| 89.00 Porada lekarska, konsultacja, asysta | 103 | 4× |
| 88.759 USG układu moczowego - inne | 47 | 57× |
| 88.761 USG brzucha i przestrzeni zaotrzewnowej | 46 | 33× |
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 1 533 pacjentów z kodem N37 jako rozpoznaniem głównym i 1 973 świadczenia. To o 14% mniej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 1 533 | 1 370 | 24 675 | 1 973 |
| 2024 | 1 347 | 1 199 | 23 829 | 1 684 |
| 2023 | 1 255 | 1 126 | 23 130 | 1 713 |
| 2022 | 1 354 | 1 205 | 22 506 | 1 675 |
| 2021 | 1 484 | 1 308 | 21 898 | 1 997 |
| 2020 | 1 414 | 1 228 | 21 192 | 1 869 |
| 2019 | 1 790 | 1 544 | 20 534 | 2 272 |
| 2018 | 1 958 | 1 710 | 19 429 | 2 464 |
| 2017 | 2 012 | 1 737 | 18 141 | 2 540 |
| 2016 | 2 144 | 1 816 | 16 775 | 2 712 |
| 2015 | 2 180 | 1 896 | 15 305 | 2 701 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 116 tys. zł za świadczenia z kodem N37 jako rozpoznaniem głównym, średnio 76 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 65,7 tys. zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 180 zł | 414 zł | 594 zł |
| 5–9 | 3,2 tys. zł | 0 zł | 3,2 tys. zł |
| 10–14 | 755 zł | 0 zł | 755 zł |
| 15–19 | 555 zł | 444 zł | 999 zł |
| 20–24 | 2,3 tys. zł | 1,3 tys. zł | 3,6 tys. zł |
| 25–29 | 4,3 tys. zł | 261 zł | 4,6 tys. zł |
| 30–34 | 633 zł | 133 zł | 766 zł |
| 35–39 | 2,2 tys. zł | 3,8 tys. zł | 6 tys. zł |
| 40–44 | 2,7 tys. zł | 1,3 tys. zł | 3,9 tys. zł |
| 45–49 | 2,8 tys. zł | 5,1 tys. zł | 8 tys. zł |
| 50–54 | 1,9 tys. zł | 3,1 tys. zł | 5 tys. zł |
| 55–59 | 1,1 tys. zł | 3,7 tys. zł | 4,8 tys. zł |
| 60–64 | 1,9 tys. zł | 6,5 tys. zł | 8,3 tys. zł |
| 65–69 | 2,6 tys. zł | 10,9 tys. zł | 13,5 tys. zł |
| 70–74 | 3,1 tys. zł | 15,5 tys. zł | 18,6 tys. zł |
| 75–79 | 6,4 tys. zł | 13,5 tys. zł | 19,9 tys. zł |
| 80–84 | 2,3 tys. zł | 7,1 tys. zł | 9,4 tys. zł |
| 85+ | 2,3 tys. zł | 2 tys. zł | 4,3 tys. zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 1 533 | 116 tys. zł | 76 zł |
| 2024 | 1 347 | 92 tys. zł | 68 zł |
| 2023 | 1 255 | 78,9 tys. zł | 63 zł |
| 2022 | 1 354 | 62,9 tys. zł | 46 zł |
| 2021 | 1 484 | 48,3 tys. zł | 33 zł |
| 2020 | 1 414 | 43,6 tys. zł | 31 zł |
| 2019 | 1 790 | 42,4 tys. zł | 24 zł |
| 2018 | 1 958 | 61,2 tys. zł | 31 zł |
| 2017 | 2 012 | 43,5 tys. zł | 22 zł |
| 2016 | 2 144 | 56,9 tys. zł | 27 zł |
| 2015 | 2 180 | 55,3 tys. zł | 25 zł |
| 2014 | – | 68,4 tys. zł | – |
| 2013 | – | 59,5 tys. zł | – |
| 2012 | – | 58 tys. zł | – |
| 2011 | – | 60,8 tys. zł | – |
| 2010 | – | 65,7 tys. zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.