G11 Ataksja dziedziczna
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- G11.0 Ataksja wrodzona niepostępującaEN: Congenital nonprogressive ataxia
- G11.1 Ataksja móżdżkowa o wczesnym początkuEN: Early-onset cerebellar ataxia
-
Ataksja móżdżkowa o wczesnym początku z:
EN: Early-onset cerebellar ataxia with:
-
drżeniem samoistnym
EN: essential tremor
-
miokloniami [ataksja Hunta]
EN: myoclonus [Hunt's ataxia]
-
zachowanymi odruchami ścięgnistymi
EN: retained tendon reflexes
-
drżeniem samoistnym
-
Ataksja Friedreicha (dziedziczona autosomalnie recesywnie)
EN: Friedreich's ataxia (autosomal recessive)
-
Ataksja rdzeniowo-móżdżkowa dziedziczona recesywnie w związku z chromosomem X
EN: X-linked recessive spinocerebellar ataxia
-
Ataksja móżdżkowa o wczesnym początku z:
- G11.2 Ataksja móżdżkowa o późnym początkuEN: Late-onset cerebellar ataxia
- G11.3 Ataksja móżdżkowa z uszkodzonym systemem naprawy DNAEN: Cerebellar ataxia with defective DNA repair
-
Ataksja teleangiektazja [zespół Louis-Bar]
EN: Ataxia telangiectasia [Louis-Bar]
-
Ataksja teleangiektazja [zespół Louis-Bar]
- G11.4 Dziedziczne spastyczne porażenie kończyn dolnychEN: Hereditary spastic paraplegia
- G11.8 Inne ataksje dziedziczneEN: Other hereditary ataxias
- G11.9 Ataksja dziedziczna, nieokreślonaEN: Hereditary ataxia, unspecified
-
Dziedziczne:
EN: Hereditary cerebellar:
-
ataksja móżdżkowa BNO
EN: ataxia NOS
-
zwyrodnienie móżdżkowe
EN: degeneration
-
zaburzenie móżdżkowe
EN: disease
-
zespół móżdżkowy
EN: syndrome
-
ataksja móżdżkowa BNO
-
Dziedziczne:
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu G11 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
| Procedura | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| 89.0099 Porada lekarska za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności | 79 | 9× |
| 04.13 Elektroneurografia | 30 | 58× |
| 89.13 Badanie neurologiczne | 29 | 8× |
| 88.976 RM jamy brzusznej lub miednicy małej bez i ze wzmocnieniem kontrastowym | 20 | 22× |
Badania laboratoryjne
| Badanie | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| O49 Triglicerydy | 48 | 4× |
| I99 Cholesterol całkowity | 48 | 4× |
| K01 Cholesterol HDL | 48 | 5× |
| L55 Hemoglobina glikowana (HbA1c) | 47 | 4× |
| K03 Cholesterol LDL | 46 | 4× |
| O55 Trijodotyronina wolna (FT3) | 27 | 3× |
| O15 Przeciwciała przeciw receptorowi tyreotropiny | 27 | 35× |
| U75 Streptococcus pyogenes Gr. A Przeciwciała (Antystreptolizyna O) | 27 | 123× |
| K21 Czynnik reumatoidalny (RF) | 27 | 17× |
| L62 Homocysteina | 27 | 14× |
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 2 805 pacjentów z kodem G11 jako rozpoznaniem głównym i 37 026 świadczeń. To o 35% więcej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 2 805 | 822 | 11 467 | 37 026 |
| 2024 | 2 610 | 794 | 11 060 | 45 964 |
| 2023 | 2 375 | 763 | 10 723 | 35 345 |
| 2022 | 2 035 | 644 | 10 399 | 25 541 |
| 2021 | 1 886 | 635 | 10 200 | 18 844 |
| 2020 | 1 755 | 553 | 10 099 | 14 387 |
| 2019 | 2 076 | 828 | 10 041 | 14 739 |
| 2018 | 2 023 | 835 | 9 612 | 10 750 |
| 2017 | 2 017 | 886 | 9 153 | 9 752 |
| 2016 | 2 017 | 944 | 8 648 | 8 555 |
| 2015 | 1 996 | 984 | 8 044 | 8 359 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 48,1 mln zł za świadczenia z kodem G11 jako rozpoznaniem głównym, średnio 17 151 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 1,8 mln zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 47,5 tys. zł | 51,8 tys. zł | 99,3 tys. zł |
| 5–9 | 68,3 tys. zł | 92,1 tys. zł | 160 tys. zł |
| 10–14 | 808 tys. zł | 79,1 tys. zł | 888 tys. zł |
| 15–19 | 2,2 mln zł | 1,4 mln zł | 3,6 mln zł |
| 20–24 | 4,5 mln zł | 3,7 mln zł | 8,2 mln zł |
| 25–29 | 4,3 mln zł | 3,7 mln zł | 8 mln zł |
| 30–34 | 2 mln zł | 1,7 mln zł | 3,7 mln zł |
| 35–39 | 2,1 mln zł | 3,3 mln zł | 5,5 mln zł |
| 40–44 | 2 mln zł | 2,9 mln zł | 4,9 mln zł |
| 45–49 | 591 tys. zł | 2,8 mln zł | 3,4 mln zł |
| 50–54 | 631 tys. zł | 430 tys. zł | 1,1 mln zł |
| 55–59 | 926 tys. zł | 497 tys. zł | 1,4 mln zł |
| 60–64 | 859 tys. zł | 626 tys. zł | 1,5 mln zł |
| 65–69 | 867 tys. zł | 877 tys. zł | 1,7 mln zł |
| 70–74 | 1,7 mln zł | 833 tys. zł | 2,5 mln zł |
| 75–79 | 506 tys. zł | 613 tys. zł | 1,1 mln zł |
| 80–84 | 60,2 tys. zł | 103 tys. zł | 163 tys. zł |
| 85+ | 22,5 tys. zł | 222 tys. zł | 245 tys. zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 2 805 | 48,1 mln zł | 17 151 zł |
| 2024 | 2 610 | 19,8 mln zł | 7 585 zł |
| 2023 | 2 375 | 9,5 mln zł | 4 015 zł |
| 2022 | 2 035 | 5,6 mln zł | 2 773 zł |
| 2021 | 1 886 | 3,3 mln zł | 1 739 zł |
| 2020 | 1 755 | 2,5 mln zł | 1 445 zł |
| 2019 | 2 076 | 2,8 mln zł | 1 337 zł |
| 2018 | 2 023 | 2,2 mln zł | 1 111 zł |
| 2017 | 2 017 | 2,2 mln zł | 1 100 zł |
| 2016 | 2 017 | 2,1 mln zł | 1 047 zł |
| 2015 | 1 996 | 2 mln zł | 1 020 zł |
| 2014 | – | 1,6 mln zł | – |
| 2013 | – | 1,9 mln zł | – |
| 2012 | – | 1,9 mln zł | – |
| 2011 | – | 1,7 mln zł | – |
| 2010 | – | 1,8 mln zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.