E77 Zaburzenia przemian glikoprotein
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- E77.0 Zaburzenia post-translacyjnej modyfikacji enzymów lizosomalnychEN: Defects in post-translational modification of lysosomal enzymes
-
Mukolipidoza II [choroba komórek I]
EN: Mucolipidosis II [I-cell disease]
-
Mukolipidoza III [rzekoma polidystrofia Hurlera]
EN: Mucolipidosis III [pseudo-Hurler polydystrophy]
-
Mukolipidoza II [choroba komórek I]
- E77.1 Zaburzenia rozkładu glikoproteinEN: Defects in glycoprotein degradation
-
Aspartyloglukozaminuria
EN: Aspartylglucosaminuria
-
Fukozydoza
EN: Fucosidosis
-
Mannozydoza
EN: Mannosidosis
-
Sialoza [mukolipidoza I]
EN: Sialidosis [mucolipidosis I]
-
Aspartyloglukozaminuria
- E77.8 Inne zaburzenia przemian glikoproteinEN: Other disorders of glycoprotein metabolism
- E77.9 Zaburzenia przemian glikoprotein, nieokreśloneEN: Disorder of glycoprotein metabolism, unspecified
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu E77 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
| Procedura | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| 89.26 Badanie ginekologiczne | 55 | 61× |
| 70.21 Wziernikowanie pochwy | 55 | 141× |
| 88.792 USG macicy nieciężarnej i przydatków | 54 | 58× |
| 91.821 Badanie materiału biologicznego - posiew jakościowy i ilościowy | 25 | 127× |
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 447 pacjentów z kodem E77 jako rozpoznaniem głównym i 925 świadczeń. To o 24% więcej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 447 | 350 | 6 900 | 925 |
| 2024 | 391 | 329 | 6 677 | 1 054 |
| 2023 | 391 | 338 | 6 463 | 1 140 |
| 2022 | 310 | 271 | 6 235 | 624 |
| 2021 | 218 | 187 | 6 076 | 573 |
| 2020 | 187 | 148 | 6 012 | 369 |
| 2019 | 360 | 305 | 5 988 | 674 |
| 2018 | 347 | 313 | 5 766 | 566 |
| 2017 | 446 | 368 | 5 538 | 698 |
| 2016 | 511 | 445 | 5 239 | 865 |
| 2015 | 562 | 503 | 4 857 | 749 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 755 tys. zł za świadczenia z kodem E77 jako rozpoznaniem głównym, średnio 1 689 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 35,4 tys. zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 146 tys. zł | 87,6 tys. zł | 234 tys. zł |
| 5–9 | 92 tys. zł | 12,2 tys. zł | 104 tys. zł |
| 10–14 | 23,9 tys. zł | 51,8 tys. zł | 75,7 tys. zł |
| 15–19 | 96,4 tys. zł | 19,1 tys. zł | 116 tys. zł |
| 20–24 | 3,7 tys. zł | 69,8 tys. zł | 73,5 tys. zł |
| 25–29 | 0 zł | 111 tys. zł | 111 tys. zł |
| 30–34 | 2,8 tys. zł | 762 zł | 3,6 tys. zł |
| 35–39 | 0 zł | 539 zł | 539 zł |
| 40–44 | 0 zł | 5,3 tys. zł | 5,3 tys. zł |
| 45–49 | 659 zł | 2,7 tys. zł | 3,3 tys. zł |
| 50–54 | 192 zł | 3,3 tys. zł | 3,5 tys. zł |
| 55–59 | 5,1 tys. zł | 2,7 tys. zł | 7,8 tys. zł |
| 60–64 | 151 zł | 3,8 tys. zł | 3,9 tys. zł |
| 65–69 | 0 zł | 6,4 tys. zł | 6,4 tys. zł |
| 70–74 | 433 zł | 4 tys. zł | 4,5 tys. zł |
| 75–79 | 109 zł | 1,2 tys. zł | 1,3 tys. zł |
| 80–84 | 0 zł | 251 zł | 251 zł |
| 85+ | 0 zł | 283 zł | 283 zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 447 | 755 tys. zł | 1 689 zł |
| 2024 | 391 | 960 tys. zł | 2 455 zł |
| 2023 | 391 | 459 tys. zł | 1 175 zł |
| 2022 | 310 | 297 tys. zł | 959 zł |
| 2021 | 218 | 258 tys. zł | 1 184 zł |
| 2020 | 187 | 321 tys. zł | 1 716 zł |
| 2019 | 360 | 301 tys. zł | 837 zł |
| 2018 | 347 | 261 tys. zł | 754 zł |
| 2017 | 446 | 187 tys. zł | 420 zł |
| 2016 | 511 | 276 tys. zł | 540 zł |
| 2015 | 562 | 208 tys. zł | 371 zł |
| 2014 | – | 64,8 tys. zł | – |
| 2013 | – | 112 tys. zł | – |
| 2012 | – | 163 tys. zł | – |
| 2011 | – | 90,8 tys. zł | – |
| 2010 | – | 35,4 tys. zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.