D80 Niedobór odporności z przewagą defektu odporności humoralnej
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- D80.0 Dziedziczna hipogammaglobulinemiaEN: Hereditary hypogammaglobulinaemia
-
Autosomalna recesywna agammaglobulinemia (typu szwajcarskiego)
EN: Autosomal recessive agammaglobulinaemia (Swiss type)
-
Agammaglobulinemia [typu Brutona] sprzężona z chromosomem X (z niedoborem hormonu wzrostu)
EN: X-linked agammaglobulinaemia [Bruton] (with growth hormone deficiency)
-
Autosomalna recesywna agammaglobulinemia (typu szwajcarskiego)
- D80.1 Nierodzinna hipogammaglobulinemiaEN: Nonfamilial hypogammaglobulinaemia
-
Agammaglobulinemia z limfocytami B opłaszczonymi przez immunoglobuliny
EN: Agammaglobulinaemia with immunoglobulin-bearing B-lymphocytes
-
Pospolita zmienna agammaglobulinemia [CVAgamma]
EN: Common variable agammaglobulinaemia [CVAgamma]
-
Hipogammaglobulinemia BNO
EN: Hypogammaglobulinaemia NOS
-
Agammaglobulinemia z limfocytami B opłaszczonymi przez immunoglobuliny
- D80.2 Wybiórczy niedobór immunoglobulin A [IgA]EN: Selective deficiency of immunoglobulin A [IgA]
- D80.3 Wybiórczy niedobór podklas immunoglobulin G [IgG]EN: Selective deficiency of immunoglobulin G [IgG] subclasses
- D80.4 Wybiórczy niedobór immunoglobulin M [IgM]EN: Selective deficiency of immunoglobulin M [IgM]
- D80.5 Niedobór odporności ze zwiększonym stężeniem immunoglobulin M [IgM]EN: Immunodeficiency with increased immunoglobulin M [IgM]
- D80.6 Niedobór przeciwciał ze stężeniem immunoglobulin zbliżonym do normy lub z hiperimmunoglobulinemiąEN: Antibody deficiency with near-normal immunoglobulins or with hyperimmunoglobulinaemia
- D80.7 Przemijająca hipogammaglobulinemia dziecięcaEN: Transient hypogammaglobulinaemia of infancy
- D80.8 Inne niedobory odporności z przewagą defektów przeciwciałEN: Other immunodeficiencies with predominantly antibody defects
-
Niedobór łańcuchów lekkich kappa
EN: Kappa light chain deficiency
-
Niedobór łańcuchów lekkich kappa
- D80.9 Niedobór odporności z przewagą defektu przeciwciał, nieokreślonyEN: Immunodeficiency with predominantly antibody defects, unspecified
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu D80 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
Badania laboratoryjne
| Badanie | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| L93 Immunoglobuliny G (IgG) | 2 285 | 145× |
| L85 Immunoglobuliny A (IgA) | 1 965 | 111× |
| L95 Immunoglobuliny M (IgM) | 1 900 | 167× |
| O91 Witamina D - 25 OH | 940 | 6× |
| L89 Immunoglobuliny E całkowite (IgE) | 784 | 58× |
| K33 Dehydrogenaza mleczanowa (LDH) | 522 | 10× |
| L05 Ferrytyna | 462 | 6× |
| C32 Leukocyty - obraz odsetkowy | 420 | 16× |
| C41 Limfocyty T | 375 | 496× |
| C37 Limfocyty B | 345 | 567× |
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 4 325 pacjentów z kodem D80 jako rozpoznaniem głównym i 10 711 świadczeń. To o 3% mniej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 4 325 | 1 752 | 40 439 | 10 711 |
| 2024 | 4 165 | 1 818 | 38 897 | 10 064 |
| 2023 | 3 997 | 1 814 | 37 260 | 9 572 |
| 2022 | 3 675 | 1 561 | 35 619 | 9 233 |
| 2021 | 3 612 | 1 555 | 34 243 | 9 043 |
| 2020 | 3 695 | 1 483 | 32 922 | 8 907 |
| 2019 | 4 465 | 2 160 | 31 650 | 9 931 |
| 2018 | 4 371 | 2 234 | 29 674 | 10 253 |
| 2017 | 4 206 | 2 276 | 27 629 | 9 793 |
| 2016 | 4 254 | 2 333 | 25 562 | 10 035 |
| 2015 | 4 383 | 2 527 | 23 459 | 10 840 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 57,8 mln zł za świadczenia z kodem D80 jako rozpoznaniem głównym, średnio 13 367 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 15 mln zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 2,5 mln zł | 1 mln zł | 3,5 mln zł |
| 5–9 | 3,9 mln zł | 2,4 mln zł | 6,4 mln zł |
| 10–14 | 5,5 mln zł | 1,9 mln zł | 7,5 mln zł |
| 15–19 | 5,5 mln zł | 2,1 mln zł | 7,5 mln zł |
| 20–24 | 4 mln zł | 1,2 mln zł | 5,2 mln zł |
| 25–29 | 2,6 mln zł | 1,3 mln zł | 3,9 mln zł |
| 30–34 | 1,4 mln zł | 1,3 mln zł | 2,6 mln zł |
| 35–39 | 1,6 mln zł | 1,6 mln zł | 3,1 mln zł |
| 40–44 | 1,7 mln zł | 1,8 mln zł | 3,5 mln zł |
| 45–49 | 1 mln zł | 1,5 mln zł | 2,5 mln zł |
| 50–54 | 988 tys. zł | 1,9 mln zł | 2,9 mln zł |
| 55–59 | 294 tys. zł | 1,5 mln zł | 1,8 mln zł |
| 60–64 | 487 tys. zł | 1,6 mln zł | 2,1 mln zł |
| 65–69 | 1,1 mln zł | 2 mln zł | 3,1 mln zł |
| 70–74 | 380 tys. zł | 446 tys. zł | 826 tys. zł |
| 75–79 | 333 tys. zł | 342 tys. zł | 675 tys. zł |
| 80–84 | 133 tys. zł | 299 tys. zł | 432 tys. zł |
| 85+ | 185 tys. zł | 117 tys. zł | 302 tys. zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 4 325 | 57,8 mln zł | 13 367 zł |
| 2024 | 4 165 | 50,3 mln zł | 12 070 zł |
| 2023 | 3 997 | 44,2 mln zł | 11 050 zł |
| 2022 | 3 675 | 37,2 mln zł | 10 135 zł |
| 2021 | 3 612 | 30,6 mln zł | 8 463 zł |
| 2020 | 3 695 | 29,9 mln zł | 8 091 zł |
| 2019 | 4 465 | 27,2 mln zł | 6 085 zł |
| 2018 | 4 371 | 23,9 mln zł | 5 457 zł |
| 2017 | 4 206 | 19,3 mln zł | 4 589 zł |
| 2016 | 4 254 | 17,5 mln zł | 4 123 zł |
| 2015 | 4 383 | 23,1 mln zł | 5 280 zł |
| 2014 | – | 20,1 mln zł | – |
| 2013 | – | 17,5 mln zł | – |
| 2012 | – | 17,8 mln zł | – |
| 2011 | – | 16,1 mln zł | – |
| 2010 | – | 15 mln zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.