O21 Nadmierne wymioty w ciąży
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- O21.0 Łagodne nadmierne wymioty w ciążyEN: Mild hyperemesis gravidarum
-
Nadmierne wymioty łagodne lub nieokreślone, zaczynające się przed końcem 22 tygodnia ciąży
EN: Hyperemesis gravidarum, mild or unspecified, starting before the end of the 22nd week of gestation
-
Nadmierne wymioty łagodne lub nieokreślone, zaczynające się przed końcem 22 tygodnia ciąży
- O21.1 Nadmierne wymioty w ciąży z zaburzeniami przemiany materiiEN: Hyperemesis gravidarum with metabolic disturbance
-
Nadmierne wymioty zaczynające się przed końcem 22 tygodnia ciąży, z zaburzeniami przemiany materii takimi jak:
EN: Hyperemesis gravidarum, starting before the end of the 22nd week of gestation, with metabolic disturbance such as:
-
niedobór węglowodanów
EN: carbohydrate depletion
-
odwodnienie
EN: dehydration
-
zaburzenia równowagi elektrolitowej
EN: electrolyte imbalance
-
niedobór węglowodanów
-
Nadmierne wymioty zaczynające się przed końcem 22 tygodnia ciąży, z zaburzeniami przemiany materii takimi jak:
- O21.2 Późne wymioty w ciążyEN: Late vomiting of pregnancy
-
Nadmierne wymioty zaczynające się po ukończeniu 22 tygodnia ciąży
EN: Excessive vomiting starting after 22 completed weeks of gestation
-
Nadmierne wymioty zaczynające się po ukończeniu 22 tygodnia ciąży
- O21.8 Inne wymioty wikłające ciążęEN: Other vomiting complicating pregnancy
-
Wymioty spowodowane chorobami sklasyfikowanymi gdzie indziej, wikłające ciążę
EN: Vomiting due to diseases classified elsewhere, complicating pregnancy
-
Wymioty spowodowane chorobami sklasyfikowanymi gdzie indziej, wikłające ciążę
- O21.9 Wymioty w ciąży, nieokreśloneEN: Vomiting of pregnancy, unspecified
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu O21 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
| Procedura | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| 88.789 Diagnostyka USG macicy ciężarnej - pełna | 860 | 59× |
| 89.26 Badanie ginekologiczne | 713 | 12× |
| 88.781 USG płodu | 493 | 28× |
| 70.21 Wziernikowanie pochwy | 267 | 10× |
| 89.001 Konsultacja ginekologiczna | 239 | 9× |
| 88.764 USG transwaginalne | 229 | 4× |
| 68.11 Badanie palpacyjne macicy | 205 | 14× |
| 89.393 Kardiotokografia | 74 | 4× |
| 91.891 Badanie mikroskopowe materiału biologicznego - preparat bezpośredni | 63 | 6× |
| 88.774 Obrazowanie kolorowe naczyń obwodowych 2D B-flow | 20 | 20× |
Badania laboratoryjne
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 8 044 pacjentów z kodem O21 jako rozpoznaniem głównym i 12 405 świadczeń. To o 38% mniej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 8 044 | 7 036 | 217 774 | 12 405 |
| 2024 | 8 036 | 6 988 | 210 886 | 12 276 |
| 2023 | 7 882 | 6 802 | 204 030 | 12 146 |
| 2022 | 8 717 | 7 489 | 197 341 | 13 015 |
| 2021 | 8 903 | 7 575 | 189 971 | 13 642 |
| 2020 | 9 554 | 8 165 | 182 516 | 14 410 |
| 2019 | 12 973 | 11 167 | 174 426 | 18 902 |
| 2018 | 13 496 | 11 598 | 163 330 | 19 977 |
| 2017 | 14 546 | 12 600 | 151 799 | 21 621 |
| 2016 | 15 526 | 13 536 | 139 258 | 22 902 |
| 2015 | 15 055 | 13 320 | 125 772 | 22 519 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
| O21.0 Łagodne nadmierne wymioty w ciąży | 2 962 |
|---|---|
| O21.1 Nadmierne wymioty w ciąży z zaburzeniami przemiany materii | 688 |
| O21.2 Późne wymioty w ciąży | 238 |
| O21.8 Inne wymioty wikłające ciążę | 305 |
| O21.9 Wymioty w ciąży, nieokreślone | 1 095 |
| O21 bez dokładniejszego kodu | 3 601 |
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 6,1 mln zł za świadczenia z kodem O21 jako rozpoznaniem głównym, średnio 757 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 9,6 mln zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 5–9 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 10–14 | 0 zł | 1,6 tys. zł | 1,6 tys. zł |
| 15–19 | 0 zł | 266 tys. zł | 266 tys. zł |
| 20–24 | 0 zł | 1,1 mln zł | 1,1 mln zł |
| 25–29 | 0 zł | 2,2 mln zł | 2,2 mln zł |
| 30–34 | 0 zł | 1,7 mln zł | 1,7 mln zł |
| 35–39 | 0 zł | 664 tys. zł | 664 tys. zł |
| 40–44 | 0 zł | 198 tys. zł | 198 tys. zł |
| 45–49 | 0 zł | 1,2 tys. zł | 1,2 tys. zł |
| 50–54 | 0 zł | 129 zł | 129 zł |
| 55–59 | 0 zł | 529 zł | 529 zł |
| 60–64 | 0 zł | 501 zł | 501 zł |
| 65–69 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 70–74 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 75–79 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 80–84 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 85+ | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 8 044 | 6,1 mln zł | 757 zł |
| 2024 | 8 036 | 5,8 mln zł | 716 zł |
| 2023 | 7 882 | 5,5 mln zł | 694 zł |
| 2022 | 8 717 | 5,5 mln zł | 628 zł |
| 2021 | 8 903 | 4,4 mln zł | 499 zł |
| 2020 | 9 554 | 4 mln zł | 421 zł |
| 2019 | 12 973 | 5,9 mln zł | 452 zł |
| 2018 | 13 496 | 5,9 mln zł | 437 zł |
| 2017 | 14 546 | 6,2 mln zł | 424 zł |
| 2016 | 15 526 | 7,1 mln zł | 457 zł |
| 2015 | 15 055 | 7,3 mln zł | 482 zł |
| 2014 | – | 7,6 mln zł | – |
| 2013 | – | 8,6 mln zł | – |
| 2012 | – | 9,4 mln zł | – |
| 2011 | – | 9,5 mln zł | – |
| 2010 | – | 9,6 mln zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.