E02 Subkliniczna postać niedoczynności tarczycy z powodu niedoboru jodu
Kategorie nadrzędne:
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu E02 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
| Procedura | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| 88.713 USG tarczycy i przytarczyc | 69 | 36× |
| 89.0099 Porada lekarska za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności | 46 | 16× |
Badania laboratoryjne
| Badanie | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| L69 Hormon tyreotropowy (TSH) | 134 | 12× |
| O69 Tyroksyna wolna (FT4) | 120 | 28× |
| O55 Trijodotyronina wolna (FT3) | 99 | 34× |
| O09 Przeciwciała przeciw peroksydazie tarczycowej | 71 | 84× |
| O91 Witamina D - 25 OH | 42 | 10× |
| O18 Przeciwciała przeciw tyreoglobulinie | 39 | 52× |
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 5 720 pacjentów z kodem E02 jako rozpoznaniem głównym i 9 322 świadczenia. To o 46% mniej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 5 720 | 2 851 | 140 340 | 9 322 |
| 2024 | 5 842 | 2 987 | 139 297 | 9 798 |
| 2023 | 6 164 | 3 413 | 138 097 | 9 475 |
| 2022 | 5 848 | 3 240 | 136 327 | 8 483 |
| 2021 | 6 634 | 3 696 | 134 770 | 9 904 |
| 2020 | 7 251 | 3 832 | 133 138 | 10 692 |
| 2019 | 10 536 | 6 076 | 131 064 | 15 443 |
| 2018 | 11 454 | 6 772 | 126 369 | 16 607 |
| 2017 | 12 433 | 7 431 | 120 899 | 18 001 |
| 2016 | 13 192 | 8 134 | 114 685 | 19 332 |
| 2015 | 14 479 | 8 760 | 107 622 | 21 347 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 689 tys. zł za świadczenia z kodem E02 jako rozpoznaniem głównym, średnio 121 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 671 tys. zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 11,8 tys. zł | 6,9 tys. zł | 18,6 tys. zł |
| 5–9 | 26,7 tys. zł | 22,7 tys. zł | 49,4 tys. zł |
| 10–14 | 34,6 tys. zł | 53,4 tys. zł | 88 tys. zł |
| 15–19 | 32,5 tys. zł | 54,2 tys. zł | 86,7 tys. zł |
| 20–24 | 5,9 tys. zł | 22,6 tys. zł | 28,5 tys. zł |
| 25–29 | 3,3 tys. zł | 29 tys. zł | 32,3 tys. zł |
| 30–34 | 2,9 tys. zł | 22,5 tys. zł | 25,5 tys. zł |
| 35–39 | 1,8 tys. zł | 32 tys. zł | 33,9 tys. zł |
| 40–44 | 6,4 tys. zł | 31,9 tys. zł | 38,3 tys. zł |
| 45–49 | 2,5 tys. zł | 29,8 tys. zł | 32,3 tys. zł |
| 50–54 | 3,6 tys. zł | 31,5 tys. zł | 35 tys. zł |
| 55–59 | 3,7 tys. zł | 27,9 tys. zł | 31,6 tys. zł |
| 60–64 | 7,5 tys. zł | 31,3 tys. zł | 38,8 tys. zł |
| 65–69 | 7,4 tys. zł | 39 tys. zł | 46,4 tys. zł |
| 70–74 | 7,2 tys. zł | 35,5 tys. zł | 42,7 tys. zł |
| 75–79 | 2,6 tys. zł | 18,3 tys. zł | 20,9 tys. zł |
| 80–84 | 1,8 tys. zł | 6,1 tys. zł | 7,9 tys. zł |
| 85+ | 2 tys. zł | 30,7 tys. zł | 32,7 tys. zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 5 720 | 689 tys. zł | 121 zł |
| 2024 | 5 842 | 641 tys. zł | 110 zł |
| 2023 | 6 164 | 534 tys. zł | 87 zł |
| 2022 | 5 848 | 422 tys. zł | 72 zł |
| 2021 | 6 634 | 318 tys. zł | 48 zł |
| 2020 | 7 251 | 290 tys. zł | 40 zł |
| 2019 | 10 536 | 334 tys. zł | 32 zł |
| 2018 | 11 454 | 332 tys. zł | 29 zł |
| 2017 | 12 433 | 365 tys. zł | 29 zł |
| 2016 | 13 192 | 409 tys. zł | 31 zł |
| 2015 | 14 479 | 481 tys. zł | 33 zł |
| 2014 | – | 554 tys. zł | – |
| 2013 | – | 665 tys. zł | – |
| 2012 | – | 674 tys. zł | – |
| 2011 | – | 626 tys. zł | – |
| 2010 | – | 671 tys. zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.