D42 Nowotwór o niepewnym lub nieznanym charakterze opon mózgowo‑rdzeniowych

Kody z tej samej kategorii:

• D38 Nowotwór o niepewnym lub nieznanym charakterze ucha środkowego, narządów układu oddechowego i klatki piersiowej
• D39 Nowotwór o niepewnym lub nieznanym charakterze żeńskich narządów płciowych
• D40 Nowotwór o niepewnym lub nieznanym charakterze męskich narządów płciowych
• D41 Nowotwór o niepewnym lub nieznanym charakterze układu moczowego
• D43 Nowotwór o niepewnym lub nieznanym charakterze mózgu i ośrodkowego układu nerwowego
• D44 Nowotwór o niepewnym lub nieznanym charakterze gruczołów wydzielania wewnętrznego
• D45 Czerwienica prawdziwa
• D46 Zespoły mielodysplastyczne

Procedury przy tym rozpoznaniu

Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu D42 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.

Zabiegi i badania

* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Jeśli rozpoznaniem jest Z51 (np. chemioterapia, radioterapia), a rozpoznaniem współistniejącym nowotwór (C00–D48), NFZ podaje w zbiorze rozpoznanie nowotworu, więc procedury te widać przy kodach nowotworów, a nie przy Z51.

Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.

Statystyki NFZ

W 2025 r. NFZ odnotował 2 849 pacjentów z kodem D42 jako rozpoznaniem głównym i 6 017 świadczeń. To o 36% więcej niż w 2019 r.

• Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
• Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
• Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
• Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.

Pacjenci w 2025 r. według podkodów

Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.

Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.

Kwoty refundacji NFZ

W 2025 r. NFZ zapłacił 7 mln zł za świadczenia z kodem D42 jako rozpoznaniem głównym, średnio 2 474 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 2,2 mln zł.

• Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
• Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
• Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).

Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.