T53 Toksyczne skutki działania pochodnych chlorowcowych węglowodorów alifatycznych i aromatycznych
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- T53.0 Czterochlorek węglaEN: Carbon tetrachloride
-
Tetrachlorometan
EN: Tetrachloromethane
-
Tetrachlorometan
- T53.1 ChloroformEN: Chloroform
-
Trójchlorometan
EN: Trichloromethane
-
Trójchlorometan
- T53.2 TrichloroetylenEN: Trichloroethylene
-
Trichloroeten
EN: Trichloroethene
-
Trichloroeten
- T53.3 TetrachloroetylenEN: Tetrachloroethylene
-
Perchloroetylen
EN: Perchloroethylene
-
Tetrachloroeten
EN: Tetrachloroethene
-
Perchloroetylen
- T53.4 DichlorometanEN: Dichloromethane
-
Chlorek metylenu
EN: Methylene chloride
-
Chlorek metylenu
- T53.5 ChlorofluorokarbonyEN: Chlorofluorocarbons
- T53.6 Inne chlorowcowe pochodne węglowodorów alifatycznychEN: Other halogen derivatives of aliphatic hydrocarbons
- T53.7 Inne chlorowcowe pochodne węglowodorów aromatycznychEN: Other halogen derivatives of aromatic hydrocarbons
- T53.9 Pochodne chlorowcowe węglowodorów alifatycznych i aromatycznych, nieokreśloneEN: Halogen derivative of aliphatic and aromatic hydrocarbons, unspecified
Statystyki NFZ
W 2024 r. NFZ odnotował 56 pacjentów z kodem T53 jako rozpoznaniem głównym i 94 świadczenia. To o 62% mniej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2024 | 56 | 56 | 3 675 | 94 |
| 2023 | 51 | 51 | 3 668 | 62 |
| 2022 | 69 | 68 | 3 665 | 107 |
| 2021 | 87 | 87 | 3 664 | 116 |
| 2020 | 73 | 71 | 3 622 | 112 |
| 2019 | 147 | 146 | 3 607 | 250 |
| 2018 | 183 | 183 | 3 513 | 274 |
| 2017 | 243 | 239 | 3 388 | 444 |
| 2016 | 306 | 301 | 3 196 | 402 |
| 2015 | 310 | 306 | 2 951 | 408 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2024 r. według podkodów
| T53.2 Trichloroetylen | mniej niż 5 |
|---|---|
| T53.3 Tetrachloroetylen | mniej niż 5 |
| T53.4 Dichlorometan | mniej niż 5 |
| T53.6 Inne chlorowcowe pochodne węglowodorów alifatycznych | 5 |
| T53.7 Inne chlorowcowe pochodne węglowodorów aromatycznych | mniej niż 5 |
| T53.9 Pochodne chlorowcowe węglowodorów alifatycznych i aromatycznych, nieokreślone | 21 |
| T53 bez dokładniejszego kodu | 25 |
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2024, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 55,2 tys. zł za świadczenia z kodem T53 jako rozpoznaniem głównym. W 2010 r. było to 142 tys. zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 3,9 tys. zł | 7,8 tys. zł | 11,6 tys. zł |
| 5–9 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 10–14 | 3,8 tys. zł | 0 zł | 3,8 tys. zł |
| 15–19 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 20–24 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 25–29 | 0 zł | 4,1 tys. zł | 4,1 tys. zł |
| 30–34 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 35–39 | 0 zł | 4,3 tys. zł | 4,3 tys. zł |
| 40–44 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 45–49 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 50–54 | 13,4 tys. zł | 0 zł | 13,4 tys. zł |
| 55–59 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 60–64 | 13,8 tys. zł | 0 zł | 13,8 tys. zł |
| 65–69 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 70–74 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 75–79 | 0 zł | 76 zł | 76 zł |
| 80–84 | 0 zł | 4 tys. zł | 4 tys. zł |
| 85+ | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | – | 55,2 tys. zł | – |
| 2024 | 56 | 46,7 tys. zł | 833 zł |
| 2023 | 51 | 45,9 tys. zł | 899 zł |
| 2022 | 69 | 51,1 tys. zł | 741 zł |
| 2021 | 87 | 77,2 tys. zł | 887 zł |
| 2020 | 73 | 34,7 tys. zł | 475 zł |
| 2019 | 147 | 95,1 tys. zł | 647 zł |
| 2018 | 183 | 98,7 tys. zł | 539 zł |
| 2017 | 243 | 81,6 tys. zł | 336 zł |
| 2016 | 306 | 102 tys. zł | 332 zł |
| 2015 | 310 | 70,1 tys. zł | 226 zł |
| 2014 | – | 110 tys. zł | – |
| 2013 | – | 88,6 tys. zł | – |
| 2012 | – | 111 tys. zł | – |
| 2011 | – | 96,9 tys. zł | – |
| 2010 | – | 142 tys. zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.