T19 Ciało obce w układzie moczowo-płciowym
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- T19.0 Ciało obce w cewce moczowejEN: Foreign body in urethra
- T19.1 Ciało obce w pęcherzu moczowymEN: Foreign body in bladder
- T19.2 Ciało obce w obrębie sromu i pochwyEN: Foreign body in vulva and vagina
- T19.3 Ciało obce w macicy [dowolnej części]EN: Foreign body in uterus [any part]
- T19.8 Ciało obce w innych lub licznych częściach układu moczowo-płciowegoEN: Foreign body in other and multiple parts of genitourinary tract
- T19.9 Ciało obce w układzie moczowo-płciowym, część nieokreślonaEN: Foreign body in genitourinary tract, part unspecified
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu T19 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
| Procedura | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| 89.04 Opieka pielęgniarki lub położnej | 206 | 4× |
| 89.79 Badanie fizykalne - inne | 120 | 12× |
| 57.04 Uretrocystoskopia i usunięcie ciała obcego z pęcherza przez cewkę moczową | 117 | 14 262× |
| 00.94 Zabieg wykonany techniką endoskopową/ laparoskopową | 110 | 52× |
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 1 034 pacjentów z kodem T19 jako rozpoznaniem głównym i 1 262 świadczenia. To o 26% więcej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 1 034 | 990 | 12 730 | 1 262 |
| 2024 | 996 | 941 | 11 932 | 1 223 |
| 2023 | 970 | 921 | 11 210 | 1 227 |
| 2022 | 915 | 881 | 10 463 | 1 082 |
| 2021 | 801 | 761 | 9 795 | 969 |
| 2020 | 678 | 657 | 9 242 | 789 |
| 2019 | 819 | 787 | 8 787 | 1 023 |
| 2018 | 851 | 823 | 8 176 | 990 |
| 2017 | 755 | 728 | 7 510 | 945 |
| 2016 | 802 | 782 | 6 910 | 945 |
| 2015 | 827 | 807 | 6 225 | 946 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 1,2 mln zł za świadczenia z kodem T19 jako rozpoznaniem głównym, średnio 1 197 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 383 tys. zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 3,8 tys. zł | 11 tys. zł | 14,7 tys. zł |
| 5–9 | 4 tys. zł | 27,2 tys. zł | 31,2 tys. zł |
| 10–14 | 2,9 tys. zł | 7,5 tys. zł | 10,4 tys. zł |
| 15–19 | 10,9 tys. zł | 11,2 tys. zł | 22,1 tys. zł |
| 20–24 | 4,8 tys. zł | 23,6 tys. zł | 28,4 tys. zł |
| 25–29 | 19,1 tys. zł | 16,2 tys. zł | 35,3 tys. zł |
| 30–34 | 31,1 tys. zł | 50,8 tys. zł | 81,8 tys. zł |
| 35–39 | 37,6 tys. zł | 61,3 tys. zł | 98,9 tys. zł |
| 40–44 | 41,5 tys. zł | 82,9 tys. zł | 124 tys. zł |
| 45–49 | 29,2 tys. zł | 90,1 tys. zł | 119 tys. zł |
| 50–54 | 73,4 tys. zł | 65,4 tys. zł | 139 tys. zł |
| 55–59 | 73,3 tys. zł | 35,4 tys. zł | 109 tys. zł |
| 60–64 | 55 tys. zł | 41 tys. zł | 96 tys. zł |
| 65–69 | 69,6 tys. zł | 49,4 tys. zł | 119 tys. zł |
| 70–74 | 56,8 tys. zł | 63,6 tys. zł | 120 tys. zł |
| 75–79 | 41,1 tys. zł | 18 tys. zł | 59,1 tys. zł |
| 80–84 | 14,4 tys. zł | 609 zł | 15,1 tys. zł |
| 85+ | 9,2 tys. zł | 5,3 tys. zł | 14,6 tys. zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 1 034 | 1,2 mln zł | 1 197 zł |
| 2024 | 996 | 1,2 mln zł | 1 225 zł |
| 2023 | 970 | 1,1 mln zł | 1 160 zł |
| 2022 | 915 | 713 tys. zł | 780 zł |
| 2021 | 801 | 451 tys. zł | 564 zł |
| 2020 | 678 | 386 tys. zł | 570 zł |
| 2019 | 819 | 425 tys. zł | 519 zł |
| 2018 | 851 | 396 tys. zł | 466 zł |
| 2017 | 755 | 278 tys. zł | 368 zł |
| 2016 | 802 | 260 tys. zł | 324 zł |
| 2015 | 827 | 344 tys. zł | 416 zł |
| 2014 | – | 194 tys. zł | – |
| 2013 | – | 224 tys. zł | – |
| 2012 | – | 292 tys. zł | – |
| 2011 | – | 353 tys. zł | – |
| 2010 | – | 383 tys. zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.