S29 Inne i nieokreślone urazy klatki piersiowej
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- S29.0 Uraz mięśnia i ścięgna na poziomie klatki piersiowejEN: Injury of muscle and tendon at thorax level
- S29.7 Liczne urazy klatki piersiowejEN: Multiple injuries of thorax
-
Urazy, które można przypisać do więcej niż jednej spośród kategorii S20–S29.0
EN: Injuries classifiable to more than one of the categories S20-S29.0
-
Urazy, które można przypisać do więcej niż jednej spośród kategorii S20–S29.0
- S29.8 Inne określone urazy klatki piersiowejEN: Other specified injuries of thorax
- S29.9 Nieokreślony uraz klatki piersiowejEN: Unspecified injury of thorax
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu S29 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
Badania laboratoryjne
| Badanie | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| C30 Leukocyty - liczba | 24 | 3× |
| C02 Erytrocyty - liczba | 24 | 6× |
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 31 672 pacjentów z kodem S29 jako rozpoznaniem głównym i 41 221 świadczeń. To o 8% mniej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 31 672 | 29 602 | 410 049 | 41 221 |
| 2024 | 32 340 | 30 234 | 390 008 | 42 056 |
| 2023 | 30 230 | 28 279 | 368 984 | 39 150 |
| 2022 | 32 600 | 30 505 | 349 455 | 42 471 |
| 2021 | 30 442 | 28 642 | 327 645 | 39 583 |
| 2020 | 25 924 | 24 477 | 308 448 | 32 863 |
| 2019 | 34 397 | 32 720 | 292 353 | 42 424 |
| 2018 | 31 342 | 29 876 | 266 499 | 38 449 |
| 2017 | 32 156 | 30 656 | 242 889 | 39 380 |
| 2016 | 32 621 | 31 266 | 217 791 | 39 596 |
| 2015 | 30 424 | 29 290 | 191 356 | 36 435 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
| S29.0 Uraz mięśnia i ścięgna na poziomie klatki piersiowej | 949 |
|---|---|
| S29.7 Liczne urazy klatki piersiowej | 170 |
| S29.8 Inne określone urazy klatki piersiowej | 2 449 |
| S29.9 Nieokreślony uraz klatki piersiowej | 12 533 |
| S29 bez dokładniejszego kodu | 16 419 |
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 3,9 mln zł za świadczenia z kodem S29 jako rozpoznaniem głównym, średnio 122 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 1,2 mln zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 3,5 tys. zł | 3,4 tys. zł | 6,8 tys. zł |
| 5–9 | 13,7 tys. zł | 13,8 tys. zł | 27,5 tys. zł |
| 10–14 | 12,5 tys. zł | 14,9 tys. zł | 27,4 tys. zł |
| 15–19 | 76,2 tys. zł | 5,3 tys. zł | 81,6 tys. zł |
| 20–24 | 29,7 tys. zł | 6,5 tys. zł | 36,2 tys. zł |
| 25–29 | 101 tys. zł | 88,2 tys. zł | 189 tys. zł |
| 30–34 | 149 tys. zł | 7,6 tys. zł | 157 tys. zł |
| 35–39 | 414 tys. zł | 20,8 tys. zł | 435 tys. zł |
| 40–44 | 191 tys. zł | 35,3 tys. zł | 226 tys. zł |
| 45–49 | 128 tys. zł | 49,9 tys. zł | 177 tys. zł |
| 50–54 | 144 tys. zł | 35 tys. zł | 179 tys. zł |
| 55–59 | 554 tys. zł | 31 tys. zł | 585 tys. zł |
| 60–64 | 645 tys. zł | 69,2 tys. zł | 714 tys. zł |
| 65–69 | 382 tys. zł | 68,5 tys. zł | 450 tys. zł |
| 70–74 | 170 tys. zł | 28,7 tys. zł | 199 tys. zł |
| 75–79 | 35,2 tys. zł | 72,9 tys. zł | 108 tys. zł |
| 80–84 | 124 tys. zł | 23,7 tys. zł | 148 tys. zł |
| 85+ | 57,8 tys. zł | 53,1 tys. zł | 111 tys. zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 31 672 | 3,9 mln zł | 122 zł |
| 2024 | 32 340 | 3 mln zł | 93 zł |
| 2023 | 30 230 | 4,2 mln zł | 138 zł |
| 2022 | 32 600 | 2,1 mln zł | 64 zł |
| 2021 | 30 442 | 1,2 mln zł | 40 zł |
| 2020 | 25 924 | 1,5 mln zł | 58 zł |
| 2019 | 34 397 | 1,6 mln zł | 46 zł |
| 2018 | 31 342 | 1,8 mln zł | 57 zł |
| 2017 | 32 156 | 1,5 mln zł | 48 zł |
| 2016 | 32 621 | 1,7 mln zł | 51 zł |
| 2015 | 30 424 | 2,2 mln zł | 73 zł |
| 2014 | – | 1,3 mln zł | – |
| 2013 | – | 1,3 mln zł | – |
| 2012 | – | 1,7 mln zł | – |
| 2011 | – | 866 tys. zł | – |
| 2010 | – | 1,2 mln zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.