E23 Niedoczynność i inne zaburzenia przysadki
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- E23.0 Niedoczynność przysadkiEN: Hypopituitarism
-
Eunuchoidyzm hipogonadotropowy
EN: Fertile eunuch syndrome
-
Hipogonadyzm hipogonadotropowy
EN: Hypogonadotropic hypogonadism
-
Idiopatyczny niedobór hormonu wzrostu
EN: Idiopathic growth hormone deficiency
-
Izolowany niedobór:
EN: Isolated deficiency of:
-
gonadotropiny
EN: gonadotropin
-
hormonu wzrostu
EN: growth hormone
-
hormonu przysadki
EN: pituitary hormone
-
gonadotropiny
-
Zespół Kallmanna
EN: Kallmann's syndrome
-
Karłowatość typu Loraina-Léviego
EN: Lorain-Levi short stature
-
Martwica przysadki (poporodowa)
EN: Necrosis of pituitary gland (postpartum)
-
Uogólniony niedobór hormonów przysadki
EN: Panhypopituitarism
-
Przysadkowe wyniszczenie
EN: Pituitary cachexia
-
Przysadkowa niewydolność BNO
EN: Pituitary insufficiency NOS
-
Przysadkowy niski wzrost
EN: Pituitary short stature
-
Zespół Sheehana
EN: Sheehan's syndrome
-
Choroba Simmondsa
EN: Simmonds' disease
-
Eunuchoidyzm hipogonadotropowy
- E23.1 Niedoczynność przysadki polekowaEN: Drug-induced hypopituitarism
-
Jeżeli konieczne jest określenie leku, wówczas należy zastosować dodatkowy kod przyczyny zewnętrznej (rozdział XX).
EN: Use additional external cause code (Chapter XX), if desired, to identify drug.
-
Jeżeli konieczne jest określenie leku, wówczas należy zastosować dodatkowy kod przyczyny zewnętrznej (rozdział XX).
- E23.2 Moczówka prostaEN: Diabetes insipidus
- E23.3 Zaburzenia funkcji podwzgórza niesklasyfikowane gdzie indziejEN: Hypothalamic dysfunction, not elsewhere classified
- E23.6 Inne choroby przysadkiEN: Other disorders of pituitary gland
-
Ropień przysadki
EN: Abscess of pituitary
-
Dystrofia tłuszczowo-płciowa
EN: Adiposogenital dystrophy
-
Ropień przysadki
- E23.7 Zaburzenia przysadki, nieokreśloneEN: Disorder of pituitary gland, unspecified
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu E23 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
Badania laboratoryjne
| Badanie | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| L69 Hormon tyreotropowy (TSH) | 14 944 | 4× |
| O69 Tyroksyna wolna (FT4) | 14 506 | 10× |
| M31 Kortyzol | 9 068 | 57× |
| N59 Prolaktyna | 8 525 | 72× |
| L65 Hormon folikulotropowy (FSH) | 8 176 | 65× |
| L67 Hormon luteinizujący (LH) | 8 110 | 81× |
| O32 Somatomedyna C (IGF-1) | 7 586 | 162× |
| O91 Witamina D - 25 OH | 7 517 | 5× |
| O41 Testosteron | 7 505 | 49× |
| L55 Hemoglobina glikowana (HbA1c) | 7 301 | 6× |
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 32 036 pacjentów z kodem E23 jako rozpoznaniem głównym i 71 323 świadczenia. To o 49% więcej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 32 036 | 13 772 | 149 160 | 71 323 |
| 2024 | 29 768 | 13 162 | 136 280 | 65 856 |
| 2023 | 25 934 | 11 096 | 123 911 | 58 870 |
| 2022 | 22 846 | 9 434 | 113 609 | 49 574 |
| 2021 | 20 447 | 7 634 | 104 962 | 44 576 |
| 2020 | 18 613 | 6 012 | 98 102 | 41 823 |
| 2019 | 21 497 | 8 353 | 92 799 | 47 797 |
| 2018 | 20 749 | 7 934 | 85 022 | 47 848 |
| 2017 | 21 201 | 8 800 | 77 598 | 48 374 |
| 2016 | 20 820 | 8 977 | 69 282 | 47 869 |
| 2015 | 19 638 | 8 632 | 60 768 | 47 357 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
| E23.0 Niedoczynność przysadki | 12 276 |
|---|---|
| E23.1 Niedoczynność przysadki polekowa | 422 |
| E23.2 Moczówka prosta | 1 247 |
| E23.3 Zaburzenia funkcji podwzgórza niesklasyfikowane gdzie indziej | 5 199 |
| E23.6 Inne choroby przysadki | 7 397 |
| E23.7 Zaburzenia przysadki, nieokreślone | 1 343 |
| E23 bez dokładniejszego kodu | 7 058 |
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 184 mln zł za świadczenia z kodem E23 jako rozpoznaniem głównym, średnio 5 756 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 34,3 mln zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 930 tys. zł | 866 tys. zł | 1,8 mln zł |
| 5–9 | 17 mln zł | 9,8 mln zł | 26,8 mln zł |
| 10–14 | 48,6 mln zł | 26,7 mln zł | 75,3 mln zł |
| 15–19 | 36,5 mln zł | 7,8 mln zł | 44,3 mln zł |
| 20–24 | 966 tys. zł | 5,4 mln zł | 6,3 mln zł |
| 25–29 | 775 tys. zł | 4,8 mln zł | 5,6 mln zł |
| 30–34 | 650 tys. zł | 3,7 mln zł | 4,3 mln zł |
| 35–39 | 686 tys. zł | 3,3 mln zł | 4 mln zł |
| 40–44 | 713 tys. zł | 2,9 mln zł | 3,6 mln zł |
| 45–49 | 831 tys. zł | 2,3 mln zł | 3,1 mln zł |
| 50–54 | 681 tys. zł | 1,6 mln zł | 2,3 mln zł |
| 55–59 | 491 tys. zł | 838 tys. zł | 1,3 mln zł |
| 60–64 | 538 tys. zł | 786 tys. zł | 1,3 mln zł |
| 65–69 | 645 tys. zł | 1 mln zł | 1,7 mln zł |
| 70–74 | 584 tys. zł | 844 tys. zł | 1,4 mln zł |
| 75–79 | 432 tys. zł | 489 tys. zł | 922 tys. zł |
| 80–84 | 97,8 tys. zł | 176 tys. zł | 274 tys. zł |
| 85+ | 54,8 tys. zł | 81,4 tys. zł | 136 tys. zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 32 036 | 184 mln zł | 5 756 zł |
| 2024 | 29 768 | 178 mln zł | 5 989 zł |
| 2023 | 25 934 | 102 mln zł | 3 950 zł |
| 2022 | 22 846 | 52,1 mln zł | 2 282 zł |
| 2021 | 20 447 | 41,2 mln zł | 2 017 zł |
| 2020 | 18 613 | 39,4 mln zł | 2 118 zł |
| 2019 | 21 497 | 48,3 mln zł | 2 249 zł |
| 2018 | 20 749 | 48,7 mln zł | 2 349 zł |
| 2017 | 21 201 | 49,4 mln zł | 2 329 zł |
| 2016 | 20 820 | 47,1 mln zł | 2 265 zł |
| 2015 | 19 638 | 44,7 mln zł | 2 275 zł |
| 2014 | – | 42 mln zł | – |
| 2013 | – | 34,6 mln zł | – |
| 2012 | – | 31,7 mln zł | – |
| 2011 | – | 34,2 mln zł | – |
| 2010 | – | 34,3 mln zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.