E22 Nadczynność przysadki
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- E22.0 Akromegalia i gigantyzm przysadkowyEN: Acromegaly and pituitary gigantism
-
Artropatia współistniejąca z akromegalią† (M14.5*)
EN: Arthropathy associated with acromegaly+ (M14.5*)
-
Nadmierna synteza hormonu wzrostu
EN: Overproduction of growth hormone
-
Artropatia współistniejąca z akromegalią† (M14.5*)
- E22.1 HiperprolaktynemiaEN: Hyperprolactinaemia
-
Jeżeli zaburzenie ma charakter polekowy i konieczne jest określenie leku, wówczas należy zastosować dodatkowy kod przyczyny zewnętrznej (rozdział XX).
EN: Use additional external cause code (Chapter XX), if desired, to identify drug, if drug-induced.
-
Jeżeli zaburzenie ma charakter polekowy i konieczne jest określenie leku, wówczas należy zastosować dodatkowy kod przyczyny zewnętrznej (rozdział XX).
- E22.2 Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznegoEN: Syndrome of inappropriate secretion of antidiuretic hormone
- E22.8 Inna postać nadczynności przysadkiEN: Other hyperfunction of pituitary gland
-
Przedwczesne dojrzewanie pochodzenia ośrodkowego
EN: Central precocious puberty
-
Przedwczesne dojrzewanie pochodzenia ośrodkowego
- E22.9 Nadczynność przysadki, nieokreślonaEN: Hyperfunction of pituitary gland, unspecified
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu E22 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
Badania laboratoryjne
| Badanie | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| N59 Prolaktyna | 6 384 | 165× |
| L69 Hormon tyreotropowy (TSH) | 6 164 | 5× |
| O69 Tyroksyna wolna (FT4) | 4 346 | 9× |
| L65 Hormon folikulotropowy (FSH) | 3 341 | 81× |
| L67 Hormon luteinizujący (LH) | 3 058 | 94× |
| M31 Kortyzol | 2 945 | 57× |
| K99 Estradiol | 2 898 | 80× |
| O41 Testosteron | 2 758 | 55× |
| O91 Witamina D - 25 OH | 2 599 | 5× |
| O55 Trijodotyronina wolna (FT3) | 2 250 | 7× |
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 25 273 pacjentów z kodem E22 jako rozpoznaniem głównym i 56 758 świadczeń. To o 37% więcej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 25 273 | 12 998 | 178 007 | 56 758 |
| 2024 | 22 677 | 11 517 | 165 710 | 51 862 |
| 2023 | 21 105 | 10 516 | 154 852 | 49 018 |
| 2022 | 19 680 | 9 872 | 144 868 | 46 789 |
| 2021 | 18 070 | 9 028 | 135 623 | 44 432 |
| 2020 | 15 607 | 6 759 | 127 252 | 36 979 |
| 2019 | 18 512 | 8 854 | 121 103 | 41 345 |
| 2018 | 18 834 | 9 140 | 112 724 | 40 768 |
| 2017 | 20 184 | 10 486 | 104 014 | 43 039 |
| 2016 | 19 781 | 10 537 | 93 919 | 42 347 |
| 2015 | 18 605 | 9 992 | 83 735 | 40 095 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
| E22.0 Akromegalia i gigantyzm przysadkowy | 1 837 |
|---|---|
| E22.1 Hiperprolaktynemia | 17 666 |
| E22.2 Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego | 194 |
| E22.8 Inna postać nadczynności przysadki | 1 905 |
| E22.9 Nadczynność przysadki, nieokreślona | 356 |
| E22 bez dokładniejszego kodu | 4 519 |
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 52,1 mln zł za świadczenia z kodem E22 jako rozpoznaniem głównym, średnio 2 063 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 18,4 mln zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 48,9 tys. zł | 254 tys. zł | 303 tys. zł |
| 5–9 | 529 tys. zł | 5,2 mln zł | 5,8 mln zł |
| 10–14 | 831 tys. zł | 3,3 mln zł | 4,2 mln zł |
| 15–19 | 275 tys. zł | 2,8 mln zł | 3 mln zł |
| 20–24 | 377 tys. zł | 3,7 mln zł | 4,1 mln zł |
| 25–29 | 601 tys. zł | 3,7 mln zł | 4,3 mln zł |
| 30–34 | 909 tys. zł | 2,7 mln zł | 3,6 mln zł |
| 35–39 | 1,5 mln zł | 2,6 mln zł | 4,1 mln zł |
| 40–44 | 1,1 mln zł | 2,8 mln zł | 4 mln zł |
| 45–49 | 1,9 mln zł | 2,4 mln zł | 4,2 mln zł |
| 50–54 | 1,6 mln zł | 2,3 mln zł | 3,9 mln zł |
| 55–59 | 1,3 mln zł | 1,4 mln zł | 2,7 mln zł |
| 60–64 | 1,1 mln zł | 1,4 mln zł | 2,4 mln zł |
| 65–69 | 745 tys. zł | 1,3 mln zł | 2 mln zł |
| 70–74 | 906 tys. zł | 1,1 mln zł | 2 mln zł |
| 75–79 | 169 tys. zł | 853 tys. zł | 1 mln zł |
| 80–84 | 149 tys. zł | 228 tys. zł | 378 tys. zł |
| 85+ | 29,8 tys. zł | 60,4 tys. zł | 90,2 tys. zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 25 273 | 52,1 mln zł | 2 063 zł |
| 2024 | 22 677 | 47,3 mln zł | 2 088 zł |
| 2023 | 21 105 | 41,6 mln zł | 1 973 zł |
| 2022 | 19 680 | 32,3 mln zł | 1 640 zł |
| 2021 | 18 070 | 23,7 mln zł | 1 313 zł |
| 2020 | 15 607 | 19,9 mln zł | 1 272 zł |
| 2019 | 18 512 | 20,5 mln zł | 1 106 zł |
| 2018 | 18 834 | 16 mln zł | 849 zł |
| 2017 | 20 184 | 17,5 mln zł | 868 zł |
| 2016 | 19 781 | 17,2 mln zł | 872 zł |
| 2015 | 18 605 | 15,8 mln zł | 848 zł |
| 2014 | – | 14,4 mln zł | – |
| 2013 | – | 12,9 mln zł | – |
| 2012 | – | 12,9 mln zł | – |
| 2011 | – | 17 mln zł | – |
| 2010 | – | 18,4 mln zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.