Z90 Nabyty brak narządów niesklasyfikowany gdzie indziej
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- Z90.0 Nabyty brak fragmentów głowy i szyiEN: Acquired absence of part of head and neck
-
Oko
EN: Eye
-
Krtań
EN: Larynx
-
Nos
EN: Nose
-
Oko
- Z90.1 Nabyty brak piersi (jednej lub obu)EN: Acquired absence of breast(s)
- Z90.2 Nabyty brak [części] płucaEN: Acquired absence of lung [part of]
- Z90.3 Nabyty brak części żołądkaEN: Acquired absence of part of stomach
- Z90.4 Nabyty brak innej części przewodu pokarmowegoEN: Acquired absence of other parts of digestive tract
- Z90.5 Nabyty brak nerkiEN: Acquired absence of kidney
- Z90.6 Nabyty brak innej części układu moczowegoEN: Acquired absence of other organs of urinary tract
- Z90.7 Nabyty brak narządów płciowychEN: Acquired absence of genital organ(s)
- Z90.8 Nabyty brak innych narządówEN: Acquired absence of other organs
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu Z90 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Badania laboratoryjne
| Badanie | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| M37 Kreatynina | 176 | 4× |
| A01 Badanie ogólne moczu (profil) | 149 | 9× |
| N45 Potas (K) | 146 | 4× |
| M45 Kwas moczowy | 80 | 12× |
| O77 Wapń całkowity (Ca) | 57 | 8× |
| I09 Albumina | 23 | 6× |
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 3 107 pacjentów z kodem Z90 jako rozpoznaniem głównym i 4 977 świadczeń. To o 93% więcej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 3 107 | 2 284 | 18 257 | 4 977 |
| 2024 | 2 538 | 1 797 | 16 428 | 3 789 |
| 2023 | 2 347 | 1 699 | 15 072 | 3 808 |
| 2022 | 2 033 | 1 467 | 13 780 | 3 035 |
| 2021 | 1 752 | 1 293 | 12 708 | 2 642 |
| 2020 | 1 376 | 1 010 | 11 849 | 2 074 |
| 2019 | 1 607 | 1 200 | 11 246 | 2 437 |
| 2018 | 1 556 | 1 158 | 10 366 | 2 324 |
| 2017 | 1 556 | 1 147 | 9 544 | 2 410 |
| 2016 | 1 628 | 1 254 | 8 700 | 2 463 |
| 2015 | 1 516 | 1 146 | 7 702 | 2 456 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 1,8 mln zł za świadczenia z kodem Z90 jako rozpoznaniem głównym, średnio 592 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 1,4 mln zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 9,4 tys. zł | 2,1 tys. zł | 11,6 tys. zł |
| 5–9 | 2,1 tys. zł | 1,9 tys. zł | 4 tys. zł |
| 10–14 | 3,2 tys. zł | 383 zł | 3,5 tys. zł |
| 15–19 | 108 tys. zł | 18,1 tys. zł | 126 tys. zł |
| 20–24 | 26,4 tys. zł | 2,1 tys. zł | 28,5 tys. zł |
| 25–29 | 92,2 tys. zł | 7,2 tys. zł | 99,4 tys. zł |
| 30–34 | 113 tys. zł | 49 tys. zł | 162 tys. zł |
| 35–39 | 69,5 tys. zł | 2,9 tys. zł | 72,4 tys. zł |
| 40–44 | 98,1 tys. zł | 23,5 tys. zł | 122 tys. zł |
| 45–49 | 53,4 tys. zł | 110 tys. zł | 163 tys. zł |
| 50–54 | 73,9 tys. zł | 134 tys. zł | 208 tys. zł |
| 55–59 | 193 tys. zł | 125 tys. zł | 318 tys. zł |
| 60–64 | 29,4 tys. zł | 63,6 tys. zł | 93 tys. zł |
| 65–69 | 63,7 tys. zł | 31,5 tys. zł | 95,2 tys. zł |
| 70–74 | 95,1 tys. zł | 47 tys. zł | 142 tys. zł |
| 75–79 | 31,7 tys. zł | 126 tys. zł | 158 tys. zł |
| 80–84 | 15,9 tys. zł | 6,9 tys. zł | 22,8 tys. zł |
| 85+ | 2,2 tys. zł | 5,7 tys. zł | 8 tys. zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 3 107 | 1,8 mln zł | 592 zł |
| 2024 | 2 538 | 1,5 mln zł | 597 zł |
| 2023 | 2 347 | 1,5 mln zł | 646 zł |
| 2022 | 2 033 | 1,7 mln zł | 816 zł |
| 2021 | 1 752 | 758 tys. zł | 433 zł |
| 2020 | 1 376 | 634 tys. zł | 461 zł |
| 2019 | 1 607 | 1 mln zł | 630 zł |
| 2018 | 1 556 | 820 tys. zł | 527 zł |
| 2017 | 1 556 | 904 tys. zł | 581 zł |
| 2016 | 1 628 | 788 tys. zł | 484 zł |
| 2015 | 1 516 | 1,1 mln zł | 750 zł |
| 2014 | – | 1,6 mln zł | – |
| 2013 | – | 1,4 mln zł | – |
| 2012 | – | 1,5 mln zł | – |
| 2011 | – | 1,7 mln zł | – |
| 2010 | – | 1,4 mln zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.