S52.0 Złamanie nasady bliższej kości łokciowej

EN: Fracture of upper end of ulna

Opis:

Obejmuje najbliższą łokciowi część kości łokciowej i często powstaje w wyniku bezpośredniego uderzenia lub upadku na zgięty łokieć. Objawy obejmują ból, obrzęk, ograniczenie ruchu w stawie łokciowym oraz deformację, jeśli złamanie jest przemieszczeniowe. Diagnostyka opiera się na badaniu rentgenowskim, które pozwala na określenie dokładnego miejsca i charakteru złamania. Leczenie może obejmować unieruchomienie gipsowe w przypadku prostych złamań lub zabieg chirurgiczny, zwłaszcza gdy kości są przemieszczone i wymagają stabilizacji za pomocą płytek czy śrub. Proces rekonwalescencji często wymaga rehabilitacji, aby przywrócić pełen zakres ruchu i siłę w stawie łokciowym.

Kategorie nadrzędne:

Obejmuje:

  • Wyrostek łokciowy
    EN: Olecranon process
  • Nasada bliższa
    EN: Proximal end
  • Wyrostek dziobiasty
    EN: Coronoid process
  • Łokieć BNO
    EN: Elbow NOS
  • Złamanie Monteggii
    EN: Monteggia's fracture-dislocation

Procedury przy tym rozpoznaniu

Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu S52.0 wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.

Zabiegi i badania

* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.

Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.

Statystyki NFZ

W 2025 r. NFZ odnotował 10 662 pacjentów z kodem S52.0 jako rozpoznaniem głównym i 64 475 świadczeń. To o 12% więcej niż w 2019 r.

Liczba pacjentów z kodem S52.0 wg NFZ, 2015–20252015: 12 71120152016: 11 72920162017: 10 74820172018: 9 93720182019: 9 52720192020: 8 30120202021: 8 89120212022: 9 24920222023: 9 69420232024: 10 06720242025: 10 6622025
Liczba pacjentów wg NFZ w kolejnych latach
RokPacjenciŚwiadczenia
202510 66264 475
202410 06767 703
20239 69462 493
20229 24951 783
20218 89140 428
20208 30129 990
20199 52733 421
20189 93734 245
201710 74835 580
201611 72935 004
201512 71134 540
  • Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
  • Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.

Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2557, 2559 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.

Kwoty refundacji NFZ

NFZ podaje kwoty refundacji tylko dla kodów 3-znakowych. Kwoty, wiek i płeć pacjentów dla całej kategorii są na stronie kodu S52.