M93 Inne osteochondropatie
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- M93.0 Oddzielenie górnej nasady kości udowej (nieurazowe)EN: Slipped upper femoral epiphysis (nontraumatic)
- M93.1 Choroba Kienböcka dorosłychEN: Kienböck's disease of adults
-
Osteochondroza kości półksiężycowatej nadgarstka u dorosłych
EN: Adult osteochondrosis of carpal lunate
-
Osteochondroza kości półksiężycowatej nadgarstka u dorosłych
- M93.2 Osteochondroza rozwarstwiającaEN: Osteochondritis dissecans
- M93.8 Inne określone osteochondropatieEN: Other specified osteochondropathies
- M93.9 Osteochondropatia, nieokreślonaEN: Osteochondropathy, unspecified
-
Zapalenie wyrośli kostnej
EN: Apophysitis
-
Zapalenie nasady kości
EN: Epiphysitis
-
Zapalenie kości i chrząstki
EN: Osteochondritis
-
Zwyrodnienie kostno-chrzęstne
EN: Osteochondrosis
-
Zapalenie wyrośli kostnej
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu M93 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 4 237 pacjentów z kodem M93 jako rozpoznaniem głównym i 16 674 świadczenia. To o 27% więcej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 4 237 | 2 870 | 58 201 | 16 674 |
| 2024 | 4 434 | 3 187 | 55 799 | 17 178 |
| 2023 | 3 919 | 2 921 | 53 006 | 15 273 |
| 2022 | 3 157 | 2 307 | 50 510 | 11 076 |
| 2021 | 2 957 | 2 267 | 48 622 | 9 877 |
| 2020 | 2 520 | 1 817 | 46 870 | 7 455 |
| 2019 | 3 344 | 2 540 | 45 462 | 10 101 |
| 2018 | 3 463 | 2 659 | 43 231 | 10 705 |
| 2017 | 3 675 | 2 848 | 40 856 | 10 846 |
| 2016 | 3 878 | 2 977 | 38 256 | 11 528 |
| 2015 | 4 369 | 3 457 | 35 499 | 13 246 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 10,2 mln zł za świadczenia z kodem M93 jako rozpoznaniem głównym, średnio 2 399 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 3,2 mln zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 11,5 tys. zł | 6,2 tys. zł | 17,7 tys. zł |
| 5–9 | 219 tys. zł | 265 tys. zł | 484 tys. zł |
| 10–14 | 3,8 mln zł | 2,1 mln zł | 5,9 mln zł |
| 15–19 | 1,2 mln zł | 515 tys. zł | 1,7 mln zł |
| 20–24 | 150 tys. zł | 138 tys. zł | 288 tys. zł |
| 25–29 | 140 tys. zł | 46,5 tys. zł | 186 tys. zł |
| 30–34 | 224 tys. zł | 81,7 tys. zł | 306 tys. zł |
| 35–39 | 78,8 tys. zł | 79 tys. zł | 158 tys. zł |
| 40–44 | 117 tys. zł | 96,4 tys. zł | 214 tys. zł |
| 45–49 | 142 tys. zł | 143 tys. zł | 285 tys. zł |
| 50–54 | 61,1 tys. zł | 97,6 tys. zł | 159 tys. zł |
| 55–59 | 50,6 tys. zł | 71,7 tys. zł | 122 tys. zł |
| 60–64 | 58,8 tys. zł | 77,7 tys. zł | 136 tys. zł |
| 65–69 | 39,4 tys. zł | 40,1 tys. zł | 79,5 tys. zł |
| 70–74 | 29,4 tys. zł | 42,8 tys. zł | 72,2 tys. zł |
| 75–79 | 7,8 tys. zł | 13,9 tys. zł | 21,7 tys. zł |
| 80–84 | 2,3 tys. zł | 18 tys. zł | 20,3 tys. zł |
| 85+ | 1 tys. zł | 6,9 tys. zł | 7,9 tys. zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 4 237 | 10,2 mln zł | 2 399 zł |
| 2024 | 4 434 | 9,9 mln zł | 2 228 zł |
| 2023 | 3 919 | 8,3 mln zł | 2 119 zł |
| 2022 | 3 157 | 5 mln zł | 1 581 zł |
| 2021 | 2 957 | 3,8 mln zł | 1 277 zł |
| 2020 | 2 520 | 2,8 mln zł | 1 106 zł |
| 2019 | 3 344 | 3,1 mln zł | 937 zł |
| 2018 | 3 463 | 3,1 mln zł | 906 zł |
| 2017 | 3 675 | 3 mln zł | 803 zł |
| 2016 | 3 878 | 2,9 mln zł | 739 zł |
| 2015 | 4 369 | 3 mln zł | 687 zł |
| 2014 | – | 2,8 mln zł | – |
| 2013 | – | 2,8 mln zł | – |
| 2012 | – | 2,6 mln zł | – |
| 2011 | – | 2,8 mln zł | – |
| 2010 | – | 3,2 mln zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.