H70 Zapalenie wyrostka sutkowatego i stany pokrewne
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- H70.0 Ostre zapalenie wyrostka sutkowategoEN: Acute mastoiditis
-
Ropień
EN: Abscess
-
Ropniak
EN: Empyema
-
Ropień
- H70.1 Przewlekłe zapalenie wyrostka sutkowategoEN: Chronic mastoiditis
-
Próchnica
EN: Caries
-
Przetoka
EN: Fistula
-
Próchnica
- H70.2 Zapalenie kości skroniowejEN: Petrositis
-
Zapalenie kości skalistej (ostre) (przewlekłe)
EN: Inflammation of petrous bone (acute)(chronic)
-
Zapalenie kości skalistej (ostre) (przewlekłe)
- H70.8 Inne zapalenie wyrostka sutkowatego i stany pokrewneEN: Other mastoiditis and related conditions
- H70.9 Zapalenie wyrostka sutkowatego, nieokreśloneEN: Mastoiditis, unspecified
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu H70 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
Badania laboratoryjne
| Badanie | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| N58 Prokalcytonina | 41 | 7× |
| E65 Oznaczenie grupy krwi układu ABO i Rh | 24 | 4× |
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 2 608 pacjentów z kodem H70 jako rozpoznaniem głównym i 3 824 świadczenia. To o 37% więcej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 2 608 | 2 338 | 32 361 | 3 824 |
| 2024 | 2 722 | 2 458 | 30 338 | 3 992 |
| 2023 | 2 773 | 2 582 | 28 200 | 4 251 |
| 2022 | 2 137 | 1 999 | 25 903 | 3 166 |
| 2021 | 1 585 | 1 497 | 24 222 | 2 198 |
| 2020 | 1 326 | 1 210 | 23 041 | 1 748 |
| 2019 | 1 897 | 1 785 | 22 108 | 2 443 |
| 2018 | 2 028 | 1 895 | 20 543 | 2 524 |
| 2017 | 2 020 | 1 905 | 18 848 | 2 511 |
| 2016 | 2 058 | 1 949 | 17 117 | 2 555 |
| 2015 | 2 231 | 2 115 | 15 328 | 2 784 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 3,5 mln zł za świadczenia z kodem H70 jako rozpoznaniem głównym, średnio 1 331 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 646 tys. zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 787 tys. zł | 549 tys. zł | 1,3 mln zł |
| 5–9 | 296 tys. zł | 262 tys. zł | 558 tys. zł |
| 10–14 | 163 tys. zł | 88,1 tys. zł | 251 tys. zł |
| 15–19 | 54,1 tys. zł | 10,9 tys. zł | 65 tys. zł |
| 20–24 | 19,1 tys. zł | 4 tys. zł | 23,2 tys. zł |
| 25–29 | 233 tys. zł | 35,1 tys. zł | 268 tys. zł |
| 30–34 | 10,8 tys. zł | 70,1 tys. zł | 80,9 tys. zł |
| 35–39 | 95,2 tys. zł | 53,5 tys. zł | 149 tys. zł |
| 40–44 | 104 tys. zł | 72,6 tys. zł | 177 tys. zł |
| 45–49 | 65,1 tys. zł | 29,8 tys. zł | 94,9 tys. zł |
| 50–54 | 47,3 tys. zł | 25,8 tys. zł | 73,1 tys. zł |
| 55–59 | 44,9 tys. zł | 14,7 tys. zł | 59,6 tys. zł |
| 60–64 | 35,8 tys. zł | 25,9 tys. zł | 61,8 tys. zł |
| 65–69 | 17,7 tys. zł | 47,5 tys. zł | 65,3 tys. zł |
| 70–74 | 53,3 tys. zł | 25,2 tys. zł | 78,5 tys. zł |
| 75–79 | 32,7 tys. zł | 24,9 tys. zł | 57,6 tys. zł |
| 80–84 | 35,7 tys. zł | 8,6 tys. zł | 44,3 tys. zł |
| 85+ | 7,6 tys. zł | 21,8 tys. zł | 29,4 tys. zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 2 608 | 3,5 mln zł | 1 331 zł |
| 2024 | 2 722 | 4 mln zł | 1 471 zł |
| 2023 | 2 773 | 4,8 mln zł | 1 746 zł |
| 2022 | 2 137 | 2,9 mln zł | 1 380 zł |
| 2021 | 1 585 | 1,3 mln zł | 827 zł |
| 2020 | 1 326 | 807 tys. zł | 608 zł |
| 2019 | 1 897 | 1,3 mln zł | 690 zł |
| 2018 | 2 028 | 1,2 mln zł | 607 zł |
| 2017 | 2 020 | 956 tys. zł | 473 zł |
| 2016 | 2 058 | 920 tys. zł | 447 zł |
| 2015 | 2 231 | 1,1 mln zł | 474 zł |
| 2014 | – | 853 tys. zł | – |
| 2013 | – | 643 tys. zł | – |
| 2012 | – | 552 tys. zł | – |
| 2011 | – | 742 tys. zł | – |
| 2010 | – | 646 tys. zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.