O90 Powikłania okresu połogowego, niesklasyfikowane gdzie indziej
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- O90.0 Rozejście się rany po cięciu cesarskimEN: Disruption of caesarean section wound
- O90.1 Rozejście się rany kroczaEN: Disruption of perineal obstetric wound
-
Rozejście się rany po:
EN: Disruption of wound of:
-
nacięciu krocza
EN: episiotomy
-
pęknięciu krocza
EN: perineal laceration
-
nacięciu krocza
-
Wtórne rozdarcie krocza
EN: Secondary perineal tear
-
Rozejście się rany po:
- O90.2 Krwiak rany położniczejEN: Haematoma of obstetric wound
- O90.3 Kardiomiopatia w czasie połoguEN: Cardiomyopathy in the puerperium
-
Stany wymienione w kategorii I42.–
EN: Conditions in I42.-
-
Stany wymienione w kategorii I42.–
- O90.4 Poporodowa ostra niewydolność nerekEN: Postpartum acute renal failure
-
Zespół wątrobowo-nerkowy w następstwie czynności porodowej i porodu
EN: Hepatorenal syndrome following labour and delivery
-
Zespół wątrobowo-nerkowy w następstwie czynności porodowej i porodu
- O90.5 Poporodowe zapalenie tarczycyEN: Postpartum thyroiditis
- O90.8 Inne powikłania okresu połogowego, niesklasyfikowane gdzie indziejEN: Other complications of the puerperium, not elsewhere classified
-
Polip łożyska
EN: Placental polyp
-
Polip łożyska
- O90.9 Powikłanie okresu połogowego, nieokreśloneEN: Complication of the puerperium, unspecified
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu O90 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 6 107 pacjentów z kodem O90 jako rozpoznaniem głównym i 8 201 świadczeń. To o 14% mniej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 6 107 | 5 736 | 124 538 | 8 201 |
| 2024 | 5 952 | 5 575 | 118 911 | 8 258 |
| 2023 | 5 854 | 5 455 | 113 426 | 7 749 |
| 2022 | 6 238 | 5 776 | 108 060 | 8 020 |
| 2021 | 6 382 | 5 882 | 102 358 | 8 206 |
| 2020 | 6 489 | 5 909 | 96 556 | 8 007 |
| 2019 | 7 120 | 6 489 | 90 720 | 8 707 |
| 2018 | 7 117 | 6 517 | 84 275 | 8 613 |
| 2017 | 7 604 | 6 904 | 77 813 | 9 115 |
| 2016 | 7 569 | 6 932 | 70 953 | 9 060 |
| 2015 | 7 396 | 6 827 | 64 063 | 9 071 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 803 tys. zł za świadczenia z kodem O90 jako rozpoznaniem głównym, średnio 131 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 548 tys. zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 5–9 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 10–14 | 0 zł | 1,1 tys. zł | 1,1 tys. zł |
| 15–19 | 0 zł | 13,5 tys. zł | 13,5 tys. zł |
| 20–24 | 0 zł | 73,6 tys. zł | 73,6 tys. zł |
| 25–29 | 0 zł | 231 tys. zł | 231 tys. zł |
| 30–34 | 0 zł | 273 tys. zł | 273 tys. zł |
| 35–39 | 0 zł | 165 tys. zł | 165 tys. zł |
| 40–44 | 0 zł | 41,9 tys. zł | 41,9 tys. zł |
| 45–49 | 0 zł | 2,5 tys. zł | 2,5 tys. zł |
| 50–54 | 0 zł | 93 zł | 93 zł |
| 55–59 | 0 zł | 129 zł | 129 zł |
| 60–64 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 65–69 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 70–74 | 0 zł | 90 zł | 90 zł |
| 75–79 | 0 zł | 75 zł | 75 zł |
| 80–84 | 0 zł | 242 zł | 242 zł |
| 85+ | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 6 107 | 803 tys. zł | 131 zł |
| 2024 | 5 952 | 798 tys. zł | 134 zł |
| 2023 | 5 854 | 742 tys. zł | 127 zł |
| 2022 | 6 238 | 818 tys. zł | 131 zł |
| 2021 | 6 382 | 550 tys. zł | 86 zł |
| 2020 | 6 489 | 718 tys. zł | 111 zł |
| 2019 | 7 120 | 421 tys. zł | 59 zł |
| 2018 | 7 117 | 672 tys. zł | 94 zł |
| 2017 | 7 604 | 446 tys. zł | 59 zł |
| 2016 | 7 569 | 478 tys. zł | 63 zł |
| 2015 | 7 396 | 415 tys. zł | 56 zł |
| 2014 | – | 453 tys. zł | – |
| 2013 | – | 598 tys. zł | – |
| 2012 | – | 469 tys. zł | – |
| 2011 | – | 586 tys. zł | – |
| 2010 | – | 548 tys. zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.