I23 Niektóre powikłania występujące w czasie ostrego zawału mięśnia sercowego
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- I23.0 Krwiak osierdzia jako powikłanie występujące w czasie ostrego zawału sercaEN: Haemopericardium as current complication following acute myocardial infarction
- I23.1 Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej jako powikłanie występujące w czasie ostrego zawału sercaEN: Atrial septal defect as current complication following acute myocardial infarction
- I23.2 Ubytek przegrody międzykomorowej jako powikłanie występujące w czasie ostrego zawału sercaEN: Ventricular septal defect as current complication following acute myocardial infarction
- I23.3 Pęknięcie ściany serca bez krwiaka osierdzia jako powikłanie występujące w czasie ostrego zawału sercaEN: Rupture of cardiac wall without haemopericardium as current complication following acute myocardial infarction
- I23.4 Pęknięcie strun ścięgnistych jako powikłanie występujące w czasie ostrego zawału sercaEN: Rupture of chordae tendineae as current complication following acute myocardial infarction
- I23.5 Pęknięcie mięśnia brodawkowatego jako powikłanie występujące w czasie ostrego zawału sercaEN: Rupture of papillary muscle as current complication following acute myocardial infarction
- I23.6 Skrzeplina w przedsionku, uszku przedsionka i komorze jako powikłanie występujące w czasie ostrego zawału sercaEN: Thrombosis of atrium, auricular appendage, and ventricle as current complications following acute myocardial infarction
- I23.8 Inne powikłania występujące w czasie ostrego zawału mięśnia sercowegoEN: Other current complications following acute myocardial infarction
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 394 pacjentów z kodem I23 jako rozpoznaniem głównym i 861 świadczeń. To o 31% mniej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 394 | 331 | 11 765 | 861 |
| 2024 | 372 | 323 | 11 960 | 795 |
| 2023 | 383 | 341 | 12 134 | 796 |
| 2022 | 330 | 287 | 12 295 | 737 |
| 2021 | 355 | 315 | 12 517 | 572 |
| 2020 | 354 | 305 | 12 837 | 530 |
| 2019 | 567 | 521 | 13 061 | 827 |
| 2018 | 765 | 704 | 13 020 | 969 |
| 2017 | 798 | 733 | 12 778 | 1 036 |
| 2016 | 973 | 905 | 12 498 | 1 234 |
| 2015 | 1 015 | 946 | 12 066 | 1 357 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 8,9 mln zł za świadczenia z kodem I23 jako rozpoznaniem głównym, średnio 22 570 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 1,4 mln zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 0 zł | 409 zł | 409 zł |
| 5–9 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 10–14 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 15–19 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 20–24 | 0 zł | 950 zł | 950 zł |
| 25–29 | 0 zł | 1,3 tys. zł | 1,3 tys. zł |
| 30–34 | 2,2 tys. zł | 0 zł | 2,2 tys. zł |
| 35–39 | 408 zł | 475 zł | 883 zł |
| 40–44 | 2,1 tys. zł | 676 zł | 2,8 tys. zł |
| 45–49 | 7,5 tys. zł | 1,1 tys. zł | 8,7 tys. zł |
| 50–54 | 167 tys. zł | 83 zł | 167 tys. zł |
| 55–59 | 1 mln zł | 587 zł | 1 mln zł |
| 60–64 | 1,6 mln zł | 184 tys. zł | 1,8 mln zł |
| 65–69 | 962 tys. zł | 973 tys. zł | 1,9 mln zł |
| 70–74 | 1,3 mln zł | 299 tys. zł | 1,6 mln zł |
| 75–79 | 643 tys. zł | 752 tys. zł | 1,4 mln zł |
| 80–84 | 198 tys. zł | 530 tys. zł | 727 tys. zł |
| 85+ | 17,1 tys. zł | 203 tys. zł | 220 tys. zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 394 | 8,9 mln zł | 22 570 zł |
| 2024 | 372 | 5,3 mln zł | 14 245 zł |
| 2023 | 383 | 6,6 mln zł | 17 148 zł |
| 2022 | 330 | 4,2 mln zł | 12 810 zł |
| 2021 | 355 | 1,6 mln zł | 4 449 zł |
| 2020 | 354 | 2,1 mln zł | 6 028 zł |
| 2019 | 567 | 2,4 mln zł | 4 230 zł |
| 2018 | 765 | 2,6 mln zł | 3 401 zł |
| 2017 | 798 | 2,4 mln zł | 2 998 zł |
| 2016 | 973 | 2,8 mln zł | 2 873 zł |
| 2015 | 1 015 | 2,4 mln zł | 2 384 zł |
| 2014 | – | 1,8 mln zł | – |
| 2013 | – | 1,2 mln zł | – |
| 2012 | – | 1,1 mln zł | – |
| 2011 | – | 1,5 mln zł | – |
| 2010 | – | 1,4 mln zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.