D29 Nowotwór niezłośliwy męskich narządów płciowych
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- D29.0 PrącieEN: Penis
- D29.1 Gruczoł krokowyEN: Prostate
- D29.2 JądroEN: Testis
- D29.3 NajądrzeEN: Epididymis
- D29.4 MosznaEN: Scrotum
-
Skóra moszny
EN: Skin of scrotum
-
Skóra moszny
- D29.7 Inne męskie narządy płcioweEN: Other male genital organs
-
Pęcherzyk nasienny
EN: Seminal vesicle
-
Powrózek nasienny
EN: Spermatic cord
-
Osłonka pochwowa jądra
EN: Tunica vaginalis
-
Pęcherzyk nasienny
- D29.9 Męskie narządy płciowe, umiejscowienie nieokreśloneEN: Male genital organ, unspecified
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu D29 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
| Procedura | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| 89.00 Porada lekarska, konsultacja, asysta | 60 | 3× |
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Jeśli rozpoznaniem jest Z51 (np. chemioterapia, radioterapia), a rozpoznaniem współistniejącym nowotwór (C00–D48), NFZ podaje w zbiorze rozpoznanie nowotworu, więc procedury te widać przy kodach nowotworów, a nie przy Z51.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 1 222 pacjentów z kodem D29 jako rozpoznaniem głównym i 1 808 świadczeń. To o 21% mniej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 1 222 | 983 | 19 555 | 1 808 |
| 2024 | 1 336 | 1 107 | 19 055 | 1 962 |
| 2023 | 1 330 | 1 132 | 18 404 | 1 890 |
| 2022 | 1 362 | 1 118 | 17 708 | 1 922 |
| 2021 | 1 421 | 1 072 | 17 059 | 2 042 |
| 2020 | 1 230 | 909 | 16 505 | 1 723 |
| 2019 | 1 551 | 1 173 | 16 064 | 2 142 |
| 2018 | 1 545 | 1 170 | 15 244 | 2 199 |
| 2017 | 1 752 | 1 373 | 14 429 | 2 596 |
| 2016 | 1 890 | 1 557 | 13 379 | 2 682 |
| 2015 | 2 370 | 2 135 | 12 175 | 3 215 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
| D29.0 Prącie | 93 |
|---|---|
| D29.1 Gruczoł krokowy | 280 |
| D29.2 Jądro | 340 |
| D29.3 Najądrze | 110 |
| D29.4 Moszna | 84 |
| D29.7 Inne męskie narządy płciowe | 19 |
| D29.9 Męskie narządy płciowe, umiejscowienie nieokreślone | 36 |
| D29 bez dokładniejszego kodu | 284 |
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 1,1 mln zł za świadczenia z kodem D29 jako rozpoznaniem głównym, średnio 929 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 681 tys. zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 13,4 tys. zł | 0 zł | 13,4 tys. zł |
| 5–9 | 19,5 tys. zł | 0 zł | 19,5 tys. zł |
| 10–14 | 50 tys. zł | 0 zł | 50 tys. zł |
| 15–19 | 62 tys. zł | 0 zł | 62 tys. zł |
| 20–24 | 23,3 tys. zł | 0 zł | 23,3 tys. zł |
| 25–29 | 16,7 tys. zł | 0 zł | 16,7 tys. zł |
| 30–34 | 34,5 tys. zł | 0 zł | 34,5 tys. zł |
| 35–39 | 58,7 tys. zł | 0 zł | 58,7 tys. zł |
| 40–44 | 54,4 tys. zł | 0 zł | 54,4 tys. zł |
| 45–49 | 49,4 tys. zł | 0 zł | 49,4 tys. zł |
| 50–54 | 48,4 tys. zł | 0 zł | 48,4 tys. zł |
| 55–59 | 17,2 tys. zł | 0 zł | 17,2 tys. zł |
| 60–64 | 43,4 tys. zł | 0 zł | 43,4 tys. zł |
| 65–69 | 319 tys. zł | 0 zł | 319 tys. zł |
| 70–74 | 62,7 tys. zł | 0 zł | 62,7 tys. zł |
| 75–79 | 182 tys. zł | 0 zł | 182 tys. zł |
| 80–84 | 17,6 tys. zł | 0 zł | 17,6 tys. zł |
| 85+ | 62,8 tys. zł | 0 zł | 62,8 tys. zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 1 222 | 1,1 mln zł | 929 zł |
| 2024 | 1 336 | 841 tys. zł | 630 zł |
| 2023 | 1 330 | 714 tys. zł | 537 zł |
| 2022 | 1 362 | 701 tys. zł | 515 zł |
| 2021 | 1 421 | 937 tys. zł | 660 zł |
| 2020 | 1 230 | 749 tys. zł | 609 zł |
| 2019 | 1 551 | 986 tys. zł | 636 zł |
| 2018 | 1 545 | 945 tys. zł | 611 zł |
| 2017 | 1 752 | 977 tys. zł | 557 zł |
| 2016 | 1 890 | 1,1 mln zł | 569 zł |
| 2015 | 2 370 | 1,2 mln zł | 492 zł |
| 2014 | – | 736 tys. zł | – |
| 2013 | – | 543 tys. zł | – |
| 2012 | – | 610 tys. zł | – |
| 2011 | – | 669 tys. zł | – |
| 2010 | – | 681 tys. zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.