C31 Nowotwór złośliwy zatok przynosowych
Kategorie nadrzędne:
Podkategorie:
- C31.0 Zatoka szczękowaEN: Maxillary sinus
-
Zatoka Highmore’a
EN: Antrum (Highmore)(maxillary)
-
Zatoka Highmore’a
- C31.1 Komórki sitoweEN: Ethmoidal sinus
- C31.2 Zatoka czołowaEN: Frontal sinus
- C31.3 Zatoka klinowaEN: Sphenoidal sinus
- C31.8 Zmiana przekraczająca granice jednego umiejscowienia w obrębie zatok przynosowychEN: Overlapping lesion of accessory sinuses
- C31.9 Zatoka przynosowa, umiejscowienie nieokreśloneEN: Accessory sinus, unspecified
Procedury przy tym rozpoznaniu
Procedury ICD-9, które w okresie III kw. 2025 – II kw. 2026 sprawozdawano do NFZ przy rozpoznaniu C31 i jego podkodach wyraźnie częściej niż przy innych rozpoznaniach.
Zabiegi i badania
Badania laboratoryjne
| Badanie | Pacjenci* | × częściej niż średnio** |
|---|---|---|
| L11 Fosfataza alkaliczna | 50 | 4× |
* Liczba pacjentów to suma danych NFZ w podziale na świadczeniodawców: pomija grupy poniżej 5 pacjentów i liczy dwa razy pacjenta leczonego u dwóch świadczeniodawców.
** Ile razy większy jest udział pacjentów z tą procedurą wśród pacjentów z tym rozpoznaniem niż wśród wszystkich pacjentów w zbiorze. Pokazujemy pozycje co najmniej 3 razy częstsze niż średnio i u co najmniej 20 pacjentów. To miara tego, jak często NFZ dostaje te kody razem, a nie ryzyko ani skuteczność leczenia.
Jeśli rozpoznaniem jest Z51 (np. chemioterapia, radioterapia), a rozpoznaniem współistniejącym nowotwór (C00–D48), NFZ podaje w zbiorze rozpoznanie nowotworu, więc procedury te widać przy kodach nowotworów, a nie przy Z51.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiór 4896 (licencja CC0 1.0), III kw. 2025 – II kw. 2026, dane na dzień 14 września 2026. Zbiór obejmuje leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, tę drugą tylko u świadczeniodawców, którzy mają też leczenie szpitalne. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom.
Statystyki NFZ
W 2025 r. NFZ odnotował 1 190 pacjentów z kodem C31 jako rozpoznaniem głównym i 8 460 świadczeń. To o 11% mniej niż w 2019 r.
| Rok | Pacjenci | Nowi pacjenci | Żyjący z rozpoznaniem | Świadczenia |
|---|---|---|---|---|
| 2025 | 1 190 | 444 | 4 866 | 8 460 |
| 2024 | 1 207 | 484 | 4 829 | 7 738 |
| 2023 | 1 261 | 508 | 4 747 | 8 220 |
| 2022 | 1 157 | 481 | 4 660 | 6 999 |
| 2021 | 1 151 | 453 | 4 616 | 7 677 |
| 2020 | 1 157 | 461 | 4 620 | 7 019 |
| 2019 | 1 339 | 603 | 4 668 | 6 701 |
| 2018 | 1 322 | 565 | 4 574 | 6 010 |
| 2017 | 1 377 | 619 | 4 488 | 6 193 |
| 2016 | 1 413 | 692 | 4 318 | 6 115 |
| 2015 | 1 502 | 777 | 4 135 | 6 177 |
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym.
- Nowi pacjenci – osoby, u których NFZ odnotował ten kod po raz pierwszy; przybliżenie zachorowalności.
- Żyjący z rozpoznaniem – osoby żyjące w danym roku, u których w tym roku lub wcześniej, od początku danych NFZ, odnotowano ten kod; przybliżenie chorobowości. Liczba obejmuje też dawno wyleczonych, więc przy chorobach krótkotrwałych rośnie z roku na rok.
- Świadczenia – wizyty, porady, hospitalizacje i inne świadczenia sprawozdane z tym kodem.
Pacjenci w 2025 r. według podkodów
Liczb nie należy sumować: jeden pacjent bywa zakodowany kilkoma podkodami.
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 2556, 2557, 2558, 2561, 2577 (licencja CC0 1.0), lata 2015–2025, dane na dzień 2 lipca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.
Kwoty refundacji NFZ
W 2025 r. NFZ zapłacił 13,5 mln zł za świadczenia z kodem C31 jako rozpoznaniem głównym, średnio 11 326 zł na pacjenta. W 2010 r. było to 4,4 mln zł.
| Wiek | Mężczyźni | Kobiety | Razem |
|---|---|---|---|
| 0–4 | 0 zł | 0 zł | 0 zł |
| 5–9 | 0 zł | 8,7 tys. zł | 8,7 tys. zł |
| 10–14 | 19,2 tys. zł | 1,1 tys. zł | 20,3 tys. zł |
| 15–19 | 8,2 tys. zł | 25 tys. zł | 33,3 tys. zł |
| 20–24 | 146 tys. zł | 59,3 tys. zł | 206 tys. zł |
| 25–29 | 7 tys. zł | 47,9 tys. zł | 54,9 tys. zł |
| 30–34 | 173 tys. zł | 173 tys. zł | 346 tys. zł |
| 35–39 | 198 tys. zł | 240 tys. zł | 438 tys. zł |
| 40–44 | 504 tys. zł | 261 tys. zł | 765 tys. zł |
| 45–49 | 1,1 mln zł | 232 tys. zł | 1,3 mln zł |
| 50–54 | 782 tys. zł | 572 tys. zł | 1,4 mln zł |
| 55–59 | 1,1 mln zł | 330 tys. zł | 1,4 mln zł |
| 60–64 | 903 tys. zł | 613 tys. zł | 1,5 mln zł |
| 65–69 | 1,4 mln zł | 762 tys. zł | 2,2 mln zł |
| 70–74 | 839 tys. zł | 900 tys. zł | 1,7 mln zł |
| 75–79 | 858 tys. zł | 491 tys. zł | 1,3 mln zł |
| 80–84 | 308 tys. zł | 110 tys. zł | 418 tys. zł |
| 85+ | 133 tys. zł | 165 tys. zł | 297 tys. zł |
| Rok | Pacjenci | Kwota refundacji | Średnio na pacjenta |
|---|---|---|---|
| 2025 | 1 190 | 13,5 mln zł | 11 326 zł |
| 2024 | 1 207 | 11 mln zł | 9 089 zł |
| 2023 | 1 261 | 11 mln zł | 8 749 zł |
| 2022 | 1 157 | 7,1 mln zł | 6 153 zł |
| 2021 | 1 151 | 5,9 mln zł | 5 129 zł |
| 2020 | 1 157 | 5,7 mln zł | 4 941 zł |
| 2019 | 1 339 | 5,5 mln zł | 4 110 zł |
| 2018 | 1 322 | 5,3 mln zł | 4 010 zł |
| 2017 | 1 377 | 4,6 mln zł | 3 310 zł |
| 2016 | 1 413 | 4,5 mln zł | 3 154 zł |
| 2015 | 1 502 | 4 mln zł | 2 691 zł |
| 2014 | – | 4,3 mln zł | – |
| 2013 | – | 4,1 mln zł | – |
| 2012 | – | 3 mln zł | – |
| 2011 | – | 4 mln zł | – |
| 2010 | – | 4,4 mln zł | – |
- Kwota refundacji – kwota, którą NFZ zapłacił świadczeniodawcom za świadczenia sprawozdane z tym kodem jako rozpoznaniem głównym, w złotych z danego roku.
- Pacjenci – osoby, którym w danym roku udzielono świadczenia z tym kodem jako rozpoznaniem głównym (dane od 2015 r.).
- Średnio na pacjenta – kwota refundacji podzielona przez liczbę pacjentów z tym kodem w tym samym roku (dane od 2015 r.).
Źródło: Narodowy Fundusz Zdrowia, dane.gov.pl, zbiory 4317, 2556 (licencja CC0 1.0), lata 2010–2025, dane na dzień 26 czerwca 2026. Dane NFZ służą przede wszystkim rozliczeniom i nie mają stricte epidemiologicznego charakteru.